Nieuws

Ahmed vluchtte uit Syrië en studeert nu aan de HU

Ahmed Shehade vluchtte twee jaar geleden vanuit Syrië via Turkije en Griekenland naar Nederland. De 24-jarige derdejaars economiestudent aan de universiteit van Aleppo moest meevechten in het regeringsleger van president Assad, dat toen al een jaar in een burgeroorlog was verwikkeld met diverse groeperingen, die tegen het regime waren en hervormingen wilden. Voor hem een reden om te vertrekken.

In september dit jaar is Ahmed, als eerste Syrische student aan de HU, gestart met de opleiding Technische Bedrijfskunde. Hij hoopt dat de combinatie van economie en techniek een beter beroepsperspectief biedt. Daarom kiest hij er niet voor om zijn economiestudie in Nederland te vervolgen of er opnieuw mee te starten. Hij heeft net een tentamen achter de rug en heeft er niet zo’n goed gevoel over. Hij begrijpt de stof prima, maar de taal is nog wel een barrière.

Nadat zijn vliegtuig twee jaar geleden op Schiphol landt, wordt Ahmed net als vele andere vluchtelingen overgebracht naar Ter Apel. Hij blijft er maar twee dagen en woont daarna acht maanden in het AZC in Drachten. Met z’n achten delen ze een huis: Iraniërs, Libiërs en Syriërs. Ahmed deelt een kamer met iemand die de hele dag rookt. Hij leert zichzelf via internet en studieboeken Nederlands. De taalcursussen in de AZC’s zijn vooral gericht op mensen die net zijn  aangekomen en het niveauverschil is groot.

Inmiddels heeft hij een verblijfsvergunning voor vijf jaar op zak.

Woonruimte
Na acht maanden AZC krijgt Ahmed woonruimte in Wolvega. Hij wil liever in een stad wonen, omdat hij wil studeren en vanwege de sociale contacten. Maar je moet nemen wat je krijgt aangeboden.

Hij doet vrijwilligerswerk op de basisschool in Wolvega. Klusjes doen en taallessen geven aan vluchtelingkinderen. Ook speelt hij een tijdje korfbal. Het zijn aardige mensen, maar ze zijn allemaal oud.

UAF
Hij komt via VluchtelingenWerk in contact met studentenvluchtelingorganisatie UAF en krijgt een beurs om te studeren. Ahmed kiest voor een studie in Utrecht, ook al betekent dat een flinke reistijd. Een kamer in Utrecht is moeilijk te vinden en prijzig. Hij reist nu drie keer per week van Wolvega naar Utrecht. Twee uur heen en twee uur terug. Studeren doet ie in de trein, dat scheelt.

Hij hoopt hier snel woonruimte te vinden, want in Wolvega wonen geen studenten en het is voor hem moeilijk om er sociale contacten op te doen. Hij heeft een paar keer gemerkt dat mensen niet goed reageren wanneer hij vertelde uit Syrië te komen. Daarom houdt hij afstand, want je weet niet hoe iemand over vluchtelingen denkt, zegt hij.

Vooral de laatste tijd, met de toename van de stroom vluchtelingen, neemt de afstand toe, zo voelt hij. Mensen zijn bang, maar Ahmed hoopt dat Nederland een veilig gebied zal blijven om naar toe te komen. Mensen vluchten niet voor niets, Syriërs zijn vaak hoog opgeleid en willen graag werken.

Sociale contacten heeft Ahmed niet in Nederland. Doordat hij zo ver van Utrecht woont, is er ook weinig tijd om naast de studie iets te doen. Hij voelt zich vaak eenzaam. Een kamer in Utrecht scheelt al een hoop, denkt hij. Dan kan hij een studentenleven leiden en vriendschappen sluiten, bij een sportclub gaan….

Familie
Zijn familie, ouders en broers en zussen wonen nog in Aleppo. De steden Aleppo en Homs zijn het hardst getroffen door de bombardementen. 
Hun huis is niet gebombardeerd, het gebied waar zij wonen is in handen van de regering. Ahmeds vader is ingenieur bij de gemeente. Ahmed maakt zich een beetje zorgen om hem. Hij heeft gehoord, dat mensen wiens zonen gevlucht zijn omdat ze in het leger moeten, ontslagen worden wanneer ze in overheidsdienst zijn. Hij hoopt niet dat zijn familie gestraft wordt voor z’n vlucht, want dan heeft de familie geen inkomsten meer. Hij spreekt ze via Skype en Whatsapp. Z’n broertje van vijf vraagt telkens wanneer hij weer terugkomt.

Of er een oplossing is voor de conflicten in het Midden-Oosten? Ahmed weet het niet. De economie is ingestort, de onderdrukking neemt toe, maar volgens hem is het vertrek van Assad ook geen oplossing. Het voelt alsof hij geen land meer heeft. Hoeveel landen bemoeien zich inmiddels niet met het conflict? Hij wil niets met politiek te maken hebben. Voor jongeren ziet hij geen enkel perspectief in Syrie.

Ahmed heeft wel ideeën over hoe de HU bij zou kunnen dragen aan de integratie van vluchtelingstudenten in Nederland. Zo zou hij het fijn vinden om extra begeleiding te krijgen bij taalverwerving. En de HU zou bijeenkomsten kunnen organiseren voor vluchtelingstudenten, zodat ze het gevoel krijgen ergens bij te horen.