Je ziet veranderingen vaak doorschieten. De macht van de vakbonden in Amerika in de jaren vijftig, zit nu weer in een tegengestelde golf, ingezet door Ronald Reagan. Ook is de kloof tussen armen en rijken daar groter geworden. Eén procent verdient/krijgt twintig procent van het nationaal inkomen. Is die golf dalend of wordt die nog hoger?
We zien het ook met privatisering. Eerst enkele bedrijven, denk aan elektriciteit en spoorwegen. Gelukkig schoot men niet door in ons land om ook water te privatiseren. Er beginnen nu twijfels te ontstaan. Niet in het onderwijs, want daar hobbelt men altijd achter trends aan. Daar zitten we pas in het begin van de privatisering. Jaren geleden begonnen met middelbare schooltjes, die betaald konden worden door rijke ouders.
Een 18 pagina's tellend Koers 2007-2012 verscheen en later per faculteit nog veel meer pagina's met beleidsplannen, terwijl niet overal de juiste poppetjes op de juiste plaatsen zaten en er geen focus op het onderwijs zat (lees rapport Gispen). "O jee", dacht het CvB, "dan moet het roer om. We moeten ons meer met onderwijs bezighouden." De route die ingeslagen was voor meer internationalisering (wat het onderwijs ten goede zou kunnen komen) moet op een lager pitje. Een voorbeeld van een doorschietende golfbeweging.
Doorschietende golfbeweging of ontwikkeling?
Interessant stuk heb je geschreven.De vraag is of het een golfbeweging is zoals zoveel mensen denken of is het een ontwikkeling binnen een organisatie. We zijn immers een kennis gestuurde omgeving? Vanuit de literatuur( Bron; R.E.Quinn, Byond Rational Managment) is het heel normaal dat een bedrijf in dit geval de HU een ontwikkeling doormaakt. Historisch gezien was er in de jaren 20 een rationeel doelmodel waarbij productiviteit en doelgericht handelen centraal stonden( industrie, lopende band). In de jaren 50 kwamen inderdaad de vakbonden die het tijdperk van het internprocesmodel inluidde. Er moest documentatie komen om handelen te verantwoorden. Vanuit die verantwoording kwam naar voren in de jaren 70 dat de mens meer aandacht zou moeten krijgen voor verdere ontwikkeling, zo ontstond het Human Relations Model. En in de jaren 90 waar de economie een vlucht( computer en telefoon tijdperk) nam ontstond het open systeem model waarbij innovatie en groei ontstond. Inmiddels zijn we in 2012, en elk goed functionerend bedrijf gebruikt alle vier deze modellen om tot ontwikkeling te komen. In hoeverre is beheersing of flexibiliteit nodig en in hoeverre zijn we intern of extren( internationaal) gericht. Dit hang af van veel factoren waaronder de factor: cultuur( als kennis instituut zijn wij snel tot veranderen in staat of kost onderzoek en inzicht tijd?) van een bedrijf, doelstelling/visie/missie van een bedrijf, hoe is het bedrijf gestructureerd om dit te bereiken en welk leiderschap is daarvoor nodig. De zogenaamde Three way fit( Keunig en Epping, management en organisatie) is een mooie tool om dit inzichtelijk te maken. In het huidige klimaat in Nederland zullen de politieke en economische ontwikkelingen een rol spelen in het speelveld waarbinnen je de ontwikkeling door kunt maken. Dat internationalisering op een iets lager pitje zou komen hoeft niet te betekenen dat de opgedane kennis verloren is, integendeel de doelen worden helder gesteld, het netwerk en de contacten zijn er, hoe maak je met de huidige beschikbare middelen de ingezette lijn tot een succes, en wat wil je bereiken?
Waar een wil is is een weg, soms heeft die weg wat begeleiding nodig. Dus doorschietende golfbeweging of volgende fase in ontwikkeling en dus een uitdaging?
Monique Koch
Erkend Organisatie Coach
Master Organisatiecoach in opleiding
http://www.mozaiektraining.nl
Beste Monique,
ik spring meteen een gat in de lucht dat er überhaupt een reactie komt. En dan nog wel zo'n doordachte. In mijn blogs probeer ik dingen te signaleren en soms overdrijf ik een beetje. Jouw commentaar zit goed in elkaar. Ik haal er slechts één zin uit, die je tussen haakjes hebt gezet: (als kennis instituut zijn wij snel tot veranderen in staat of kost onderzoek en inzicht tijd?). Om met het laatste deel te beginnen: ja, onderzoek kost tijd en inzicht soms. Met wat je beweert in het eerste deel van de zin, ben ik het niet helemaal eens. Een kennisinstituut zou inderdaad snel moeten kunnen veranderen, maar de HU is zo'n tanker geworden, dat bijsturen en veranderen niet snel blijkt te kunnen gaan.