Mochir Moboic (30) studeert Journalistiek aan de HU en schrijft columns voor Trajectum.
Ik zat op Instagram, scrollend om de tijd te doden, vlak voor het avondeten. Een meme over de Verenigde Staten en hun poging Groenland te annexeren, maakte me aan het lachen. In een handomdraai had ik hem gedeeld met een paar vrienden. Even later keek ik op mijn mobiel en zag twee reacties die ik niet had verwacht.
’Ze (die Groenlanders dus) doen er toch niks mee, ze kunnen het beter aan de VS geven, dan heeft Europa er nog wat aan.’
Wauw, dacht ik. Intens.
Ik nam die opmerking verder niet serieus. Er speelden belangrijker zaken. Ajax zou over enkele minuten spelen tegen PEC Zwolle. Na die 1-1 tegen NEC hadden ze wat goed te maken.
Wat me wel overviel, was de tweede reactie:
’Hey, ik zal je helaas moeten ontvolgen. Ik kan niet bevriend zijn met een links-conservatieveling.’
Een links-conservatieveling? Ik? Daar begon ik over in te zitten. Had ik die grap niet moeten delen? Wat zei dit over mij?
Ik moest toegeven: geen seconde had ik er bij stilgestaan dat ik misschien onbewust onderdeel was geworden van een politieke spel. En dit akkefietje bracht plots de term terug in mijn geheugen die ik laatst was tegengekomen
Memetic warfare: een meme lijkt onschuldig , maar wordt gebruikt wordt als instrument door niet zo frisse types (lees: schurken). Die gebruiken humor als camouflage voor hun verscholen agenda.
Wat stom. Ik schaamde me.
Dat ik ontvolgd werd vond ik niet zo erg. Want vrienden die me na één fout al laten zitten hoef ik niet. En toch ben ik deze strenge ex-vriend dankbaar: Vanaf nu zal ik beter nadenken over ‘grapjes’ en voorzichtig wezen met wat ik doorstuur.
