Hogeschool Utrecht heeft er een minor bij: Frans leren. Charline Rouffet vertelt waarom het leuk en verstandig is om je Frans bij te spijkeren.
Padellen, pilates en een Veloretti. Daar maak je tegenwoordig de blits mee. Nog geen vijftig jaar geleden was dat iets anders: Franse boeken lezen. Een beetje hipster had Madame Bovary in de kast staan en sprak een aardig woordje Frans. Anno 2026 wil bijna niemand de taal nog leren.
Bij de lerarenopleiding trekken ze zich de haren uit het hoofd. Hoe bereiken ze nog studenten? Het aantal eerstejaars wordt elk jaar minder, terwijl middelbare scholen hunkeren naar leraren Frans en Duits.
Een reden te meer voor de Franse Charline Rouffet om een minor te gaan aanbieden, aan alle studenten van de HU: Franse Taal en Cultuur. Maandag 13 april ging de tweede inschrijvingsronde van start. Er hebben zich tien studenten aangemeld, er is plaats voor 25.
Naar Nederland
‘Ik was 20 en wilde Engels leren in Engeland. Maar mijn internet was traag, het lukte niet, en toen mijn neef me vertelde dat het in Nederland net zo goed kon, pakte ik mijn spullen en kwam werken in restaurant Le Bibelot.’ Haar man leerde Rouffet kennen in het oude Tivoli en hun liefde maakte dat ze haar stekkie aan de Méditerranée (Montpellier) verruilde voor Tuinwijk in Utrecht. Inmiddels hebben ze Chloé (13) en Oscar (11) plus een grote Franse vriendenkring.
Sinds 17 jaar werkt ze nu aan de HU, inmiddels als curriculum-verantwoordelijke. Het is niet de eerste keer dat ze een Franse minor aanbiedt. ‘Zoals gezegd is het vak niet razendpopulair en tot nu toe ontbrak het elke keer aan voldoende aanmeldingen. Dit jaar gaat hij zeker door: de tien aanmeldingen zijn genoeg.’
Je hebt Frans niet nodig
Waarom zou je Frans moeten leren aan de HU? Om een gîte in de Provence te reserveren heb je het niet meer nodig en als je per se wat zinnetjes wil kennen, is daar nog altijd Duolingo. Breek Rouffet alleen de bek niet open over die populaire website. ‘Je leert toch ook niet zwemmen in een woestijn?’
Wat is er mis met online les nemen? Lekker in je eentje, op je eigen tijd? ‘Dat is nu juist het probleem!’, roept ze. ‘Een taal leren gaat over het leren kennen van de ander, je schaamte overwinnen en praten, praten, praten. Dan moet je niet in je eentje achter je laptop gaan zitten om puntjes te halen.’
Frankrijk is vergeleken met dertig jaar terug een stuk minder populair als vakantieland en eerlijk is eerlijk: de Fransen zelf zijn ook niet heel geliefd. ‘Ze zijn stug’, hoor je vaak. ‘Ze missen de hartelijkheid van de Spanjaarden en Italianen.’ Rouffet: ‘Dat is misschien zo. Ze lijken daarin wat meer op ons Nederlanders en Duitsers. Maar kom maar eens naar een Frans diner, dan zul je zien hoe gezellig dat is. Je moet ze een beetje leren kennen.’
De Fransen
Hoe leer je de Fransen kennen? ‘Niet door ze in het Engels te benaderen’, meent Rouffet. ‘Fransen staan erom bekend die taal beroerd te spreken. En als je in een internationaal bedrijf gaat werken, sluit je gemakkelijker een deal in hun moedertaal. Daarin kun je eens vragen naar hun familie of andere persoonlijke dingen. Dat schept een band en maakt zakendoen uiteindelijk effectiever.’
Niet alleen in het bedrijfsleven is het Frans onmisbaar. ‘Ook in de zorg heb je het nodig’, vertelt Rouffet. Veel Afrikanen, Canadezen, Belgen spreken de taal. Die komen ook wel eens in een ziekenhuis. Het is de officiële taal in ruim 30 landen. Nu we meer aan het investeren zijn in defensie is de kans groot dat daar ook vacatures uit zullen rollen met ‘Frans is een pré.’
Rouffet begint te lachen: ‘En toch moet je niet het plezier vergeten. Kijk mij: ik had hier mijn hele leven kunnen doorbrengen zonder Nederlands te leren. Alleen het idee al vind ik bijna zielig. Het is ook gewoon heel plezierig om je een heel nieuw vocabulaire eigen te maken en te ervaren hoe het steeds gemakkelijker wordt je te uiten.’ Om die reden is ze zelf nu ook Spaans aan het leren. ‘En om opnieuw te ervaren wat mijn studenten doormaken.’
Onderdompeling
De studenten van deze minor vertoeven een week in Rouen, het schitterende bescheiden broertje van Parijs. De HU heeft een samenwerking met de Alliance Francaise en de studenten kunnen er logeren bij gastgezinnen. Voor de ‘onderdompeling’. Want zonder in het diepe gegooid te worden, kun je geen taal leren, vindt Rouffet.
Voor deze minor krijg je gedurende een half jaar elke donderdag vier uur les. Daar komt nog drie uur bij, op dinsdag en vrijdag. Je leert vooral spreken, luisteren en schrijven. (Voor de liefhebbers: de methode is Défi actuel.) Thuis krijg je ook de opdracht een cultuurdossier aan te maken. Daarvoor kijk je bijvoorbeeld een Franse film, lees je een boek of ga je eten bij een Frans restaurant. Maar bovenal leer je praten. ‘Vertel eens iets over je weekend’, zal Rouffet je dan bijvoorbeeld vragen.
Wat de minor ook aantrekkelijk maakt is het niveau. Het is moeilijk genoeg voor de meesten die een beetje middelbare school hebben gehad. Studenten die nauwelijks nog een brood kunnen bestellen kunnen zich erop voorbereiden door zoiets als Duolingo of een leerboek. Afhankelijk van je niveau zul je A2, B1 of B2 halen.
Hoe denkt Rouffet haar klas nog wat voller te krijgen dan tien studenten? ‘Door andere opleidingen te mailen, posters op te hangen en LinkedIn te gebruiken.’ Iedereen met interesse kan mailen.
