Het hoort bij de dagelijkse ergernissen aan de HU: je weg vinden in de gebouwen. Goed nieuws: het ligt niet aan ons, legt wiskundige Marieke Bor-de Vries uit.
‘Voor een deel van de lokalen in de HU-gebouwen is de bewegwijzering niet logisch’, vertelt Marieke. ‘Soms word je door een groot deel van het gebouw gestuurd, terwijl je ergens veel sneller kan komen als je de structuur van het gebouw snapt.’
Zo is het op Heidelberglaan 7 niet gemakkelijk om de weg te vinden: ‘Daar moet je bijvoorbeeld eerst een trap op om ergens over te steken om vervolgens weer naar beneden te moeten en zo bij je lokaal te komen. Dat is gewoon erg tegen-intuïtief.’
Wie is Marieke?
Marieke Bor-de Vries werkt als promovendus bij het lectoraat Wiskundig en Analytisch Vermogen van Professionals (WAVP). Zij doet promotieonderzoek naar verbanden tussen gecijferdheid en het hebben van schulden. Daarvoor werkte ze mee aan verschillende onderzoeksprojecten binnen de HU, waaronder Gecijferdheid Telt Mee. Hierin werkten ze met bibliotheken samen aan bewustwording rondom gecijferdheid.
Zoektocht naar het juiste lokaal
‘Padualaan 101 is een goed voorbeeld van een ingewikkeld ontworpen gebouw: vijf gangen, één aan de achterkant en een soort van halve verdiepingen. Dan moet de bewegwijzering goed zijn en iedereen helpen om de weg te vinden. Maar dat gaat nog niet altijd goed.’
Bij bijna elk gebouw staan digitale borden die je kunt gebruiken om een lokaal te vinden. Voor de wiskundige laat het juist zien hoe onlogisch de bewegwijzering is. ‘Dat die borden nodig zijn, toont dat mensen de weg niet goed kunnen vinden.’
De logica achter lokaalnummers
‘Veel mensen denken dat ze zelf het probleem zijn, terwijl misschien de manier waarop de cijfers gepresenteerd zijn niet helemaal duidelijk is,’ legt Bor-de Vries uit. Volgens haar komt dat onder meer doordat mensen de structuur achter bewegwijzering of nummering van iemand anders moeten begrijpen. Als voorbeeld noemt ze lokaalnummers op Padualaan 101. In een nummer als PL101-0.305 zit een hele logica verstopt: eerst het gebouw, daarna de verdieping, vervolgens het gangnummer en tenslotte het lokaalnummer. ‘Je krijgt dan een heleboel cijfers achter elkaar en daar kun je best van in de war raken,’ zegt Bor-de Vries.
Haar oplossing: ‘Ik reken meestal 5 tot 10 minuten extra om zo genoeg tijd te hebben om het lokaal te vinden.’
Maar dat zou natuurlijk beter kunnen. De wegwijspijlen hebben verbetering nodig: ‘Die zien er mooi en fancy uit, maar de vormgeving zorgt er juist voor dat de boodschap minder duidelijk wordt. Ontwerpers hebben vaak wel een idee achter zo’n systeem, maar dat betekent niet automatisch dat het voor iedereen meteen begrijpelijk is.’
‘Laat studenten meedenken’
Haar wens is dat er een opdracht wordt uitgezet waarbij juist de studenten zelf het onderzoek doen. ‘Laat die studenten vooral onderzoeken hoe je die bewegwijzering duidelijker kunt maken. Soms kan iets simpels, zoals een duidelijke plattegrond of betere pijlen, al veel schelen.’ Ze hoopt dat als het project wordt opgepakt, bijvoorbeeld door designstudenten. Niemand meer hoeft te zoeken naar PL101-0.305.
