Eerstejaars Anna van Donkersgoed (17) over skateborden, muziek en keuzes maken

Vrijwel onopgemerkt zijn de eerstejaars begonnen aan de HU. Trajectum stelt ze voor, met hun verwachtingen en bedoelingen.

Anna. Foto: Kees Rutten.

Trajectum stelt in deze serie een aantal eerstejaars voor. Wat willen ze, waar dromen ze van, leren ze elkaar en het studentenleven kennen?

Aflevering 8: Bassist en System of a Down fanate Anna van Donkersgoed (17) heeft altijd haar hoofd vol leuke plannen. ‘Samen eten, tekenen, muziek maken en noem maar op’. Tot het uitvoeren van al deze ideeën komt het maar zelden. Want de grootste beperkende factor in haar leven is de tijd. ‘Ik ben het echt niet eens met die vierentwintig uur’, zegt Van Donkersgoed stellig.

Te weinig tijd dus, waardoor ze keuzes moet maken in haar dagbesteding en dat is voor deze zelfbenoemde ‘twijfelkont’ niet makkelijk. De keuze over haar studie heeft ze in elk geval gemaakt. Ze studeert Life Sciences aan de HU.

‘Ik weet nog niet wat ik later wil worden, hoor!’, zegt Van Donkersgoed. In elk geval wil ze binnen haar studie niets doen met Zoölogie, het bestuderen van dieren. ‘Ik wil absoluut geen dieren ontleden. Ik vind het al erg als een vlieg wordt gedood’, zegt ze grappend. ‘Daarnaast is het ontleden van een dier met tranen in je ogen ook weer zo wat.’

Het docentschap ziet ze nog wel op haar pad zal komen in de toekomst, mocht lab-werk haar gaan vervelen. ‘Maar kinderen, en dan bedoel ik voornamelijk pubers, kunnen docenten het leven zo zuur maken. Ik weet niet of ik daar zin in heb.’
Daarom houdt ze het voor nu bij een lagere leeftijdscategorie. Ze begeleidt vijf- tot zevenjarigen bij de scouting. ‘Die kids zijn nog wél lief en leuk’, zegt ze met een knipoog.

Van Donkersgoed zit al een flink aantal jaren bij de scouting en durft zichzelf handig te noemen. Toch gaat er ook nog weleens iets mis, vertelt ze. Na een moment van ogenschijnlijke twijfel doet de brunette een lok haar achter haar oor. ‘Zie je dat litteken?’, vraagt ze terwijl haar vingers over haar slaap gaan. ‘Misschien ben ik niet altijd even handig’, geeft ze toe. ‘Dit litteken heb ik te danken aan een onhandige val tijdens het skaten.’
Maar ja, zo gaat het volgens Van Donkersgoed met skaten en in het leven: ‘met vallen en opstaan.’

Inmiddels heeft ze ook vrienden aangestoken met haar skatehobby. ‘Hoewel we amper een trucje kunnen, hebben we veel lol’, zegt ze lachend. Van Donkersgoed houdt zich naast skaten bezig met muziek. Ze is bassist, en zou graag zien dat haar vrienden ook een instrument gaan spelen. ‘Dan kunnen we een bandje vormen.’ Ze vertelt dat enkele van haar vrienden ukelele spelen. Maar ze luistert zelf naar Rammstein en System of a Down, en daar komt dat instrument niet vaak in voor.

Ze leert veel van haar vrienden. Toen ze op uitwisseling was in Spanje heeft ze van hen geleerd om jezelf in het diepe te gooien. ‘Nu stap ik gewoon op mensen af en begin het gesprek. Je moet zelf initiatief nemen, ervoor gaan als je iets wilt. Zwemmen kun je namelijk echt wel, je moet het gewoon doen.’

Lees ook: Eerstejaars Zoey Mavrofridou (17) ging in één zomer van ‘plee-ploeg’ naar verpleegkunde

Volg ons op Instagram
Reageer!
Reageer!
Deel via...

Geef een reactie Let bij het reageren op onze spelregels.

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *