Het college van bestuur gaat ook praten met oud-medewerkers van de HU. Naast de serie bijeenkomsten met medewerkers en studenten naar aanleiding van een kritisch artikel in NRC Handelsblad, is een dialoogsessie gepland met voormalige personeelsleden.
NRC publiceerde op 2 april een kritisch artikel over de HU waarin staat dat er sprake is van een ‘verstikkende sfeer’ vanwege de bezuinigingen bij HU Diensten. In reactie hierop gaat het college in een serie bijeenkomsten in gesprek met medewerkers en studenten. Besloten is om ook oud-medewerkers te spreken over het artikel en andere aangelegenheden over de hogeschool.
‘Ook bij hen zit pijn over ervaringen binnen de hogeschool en over de loop van het verandertraject, zoals ook naar voren komt uit de NRC-publicaties’, meldt het college op Sharepoint. De bijeenkomst vindt plaats op donderdag 14 april van 13.30 tot 14.30 uur op de Faculteit Educatie aan de Padualaan 97.
Protocolitis
Journalistiekdocent Chris van der Heijden is naar aanleiding van het NRC-verhaal, waarvoor hij is geïnterviewd, de blog Protocolitis gestart. Het moet een kennissite zijn ‘over organisatie & bestuur in Nederland', in het bijzonder aan de HU, 'met als doel transparantie, goed werkklimaat en kwaliteitsverbetering’. Te lezen zijn onder meer artikelen van hem uit de Groene Amsterdammer, columns uit Trajectum en een briefwisseling met collegevoorzitter Jan Bogerd.
Ook Bogerd laat van zich horen via zijn blog op de site van de HU. Het was een ‘hectische’ week, meldt hij. Hij is veel tijd bezig geweest met het weerleggen van onjuiste beweringen in het stuk. Aan studenten en medewerkers maar ook aan het ministerie van Onderwijs, de Inspectie Hoger Onderwijs, de Vereniging Hogescholen en partners binnen en buiten De Uithof.
Communicatie
Daarbij is hij ‘teveel en te snel’ voorbij gegaan ‘aan het onderliggende sentiment’ bij de HU. ‘Na een paar dagen realiseerde ik me dan ook dat onze communicatie hierbij niet altijd even gelukkig is geweest’, zegt hij. ‘Dat spijt me.’ En: ‘Het raakt me dat er op plekken in de organisatie zoveel pijn en emotie is. Ook raakt het me dat medewerkers en oud-medewerkers niet de mogelijkheid hebben gevonden om daar intern uiting aan te geven. Ze voelden zich niet veilig genoeg en/of niet genoeg gehoord – waardoor ze uiteindelijk met het NRC zijn gaan praten.’
Ik ben aan mijn leven na de HU begonnen. Weg van de organisatie waar besturing plaats vindt op grond van macht en tegenspraak als hinderlijk, ongewenst en contraproductief wordt ervaren. Waar medewerkers vanzelf hun mond gaan houden omdat tegenspraak toch geen effect heeft of omdat ze vrezen voor een afrekening. (bijvoorbeeld een negatieve beoordeling). Het zij zo.
Maar waar ik niet tegen kan is dat bestuurders gaan roepen dat oud)medewerkers niks hebben gezegd. Ik ben zo’n oud medewerker, en heb Jan Bogerd een aantal keren gemaild over de ziekelijke effecten van alsmaar verdergaande centralisering en gepleit voor een menselijk beleid.
Fouten maken kan, maar zeggen ‘ze hebben me ook niks verteld’ is gewoon valse informatie verstrekken. Er zijn ministers die daarop sneuvelen. Voor mij hoeft Jan Bogerd echter niet weg. Wel pleit ik ervoor dat het beoordelingssysteem wordt omgedraaid: van topdown naar bottum up. Gewoon elk blok weer; op criteria die door de medewerkers zijn opgesteld. Benieuwd welke managers dat overleven.
Hebben oud-medewerkers niets gezegd of werd er niet geluisterd…? Ik heb mijn visie nooit ondr stoelen of banken gestoken en wilde heel graag bijdragen aan het creëren van de HU als lerende organisatie. Ben nog steeds veel te betrokken ;).
Ik denk eerlijk gezegd, dat er wel wat meer miet gebeuren dan dialoogsessies met (oud) medewerkers. Hoe gaat de HU deze input meenemen in de veranderstrategie. Wat levert het op en hoe draagt het bij aan een (financieel) gezonde en menselijke organisatie. Stel je voor dat je je medewerkers serieus neemt als gesprekspartner en samenwerkt om dit te realiseren…
Ik ben het eens met Suzanne Unck. Wat levert de dialoog en de achteraf uitgesproken pijn?
Beste Jan Bogerd,
Na wat theekransjes en obligate reacties nu graag actie: schop de pakkenmannen eruit en creeer vertrouwen!
Ik deel bovenstaande reacties.
Toch vind ik het klasse dat Jan Bogerd durft te gaan staan voor dit enorm vervelende en langdurige situatie. Maar er is inderdaad meer nodig dan luisteren.
Jan Schrijft in een begrijpelijke poging tot deëscalatie op zijn blog:
“(…) Dat heeft begrijpelijkerwijs tot veel reacties geleid, ook omdat het NRC zich op incomplete en soms foutieve informatie had gebaseerd. Heeft een leidinggevende van de HU zichzelf een gratificatie toegekend? Nee. Hebben leidinggevenden de opdracht om 5 procent van hun team een onvoldoende als beoordeling te geven? Nee, dat is binnen de HU niet toegestaan. Mijn tijd en aandacht gingen voorafgaand aan de publicatie en de dagen kort daarop met name uit naar het weerleggen van deze beweringen met feiten. Zowel richting studenten en medewerkers als buiten de organisatie: het ministerie van OCW, de Inspectie Hoger Onderwijs, de Vereniging Hogescholen, lokale en regionale stakeholders, de gemeente en de provincie Utrecht, partners op het Utrecht Science Park en andere onderwijsinstellingen. (…)”
Er gaan en gingen in de uitvoering inderdaad te veel dingen mis. Als je zaken wilt ontkennen is het handig als je zeker weet dat je de uitvoering goed in kaart hebt. Ik ken de uitvoering van zeer nabij. Ik weet dus dat er zelden gratificaties uitgedeeld werden omdat we aan het bezuinigen waren op ondersteunend personeel. Dus is die gratificatie nu wel of niet toegekend en zo wel voor welk soort excellent werk dan? Heeft NRC een punt dat de gratificatie voor een voortvarende personeelsreductie was toegekend?
En wat betreft de reductiedoelstelling kon ik als MR lid niemand bij FNT gerust stellen; die staat letterlijk als 10% in het MJP van de FNT. Die doelstelling kan zelfs niet meer via de kwalitatieve as van HR3P (willekeurige vlootschouw door managers) en RGW bereikt worden. Dus niet alleen onvoldoendes ook gedwongen ontslagen. Papier is geduldig, maar het percentage mensen dat mij en ombudsmannen of vertrouwenspersonen heeft benaderd omdat het onheus behandeld is overstijgt de 10%. Vaak vanwege onterechte beoordelingen, of -zoals in mijn geval- intimidatie.
Ik geef Jan in deze halfopen dialoog dus toch nog een tip als feed forward. Luister niet alleen naar de mensen -mijn oud-collega’s-die durven komen praten, maar laat zien dat dit niet de juiste weg is, dat de misstanden niet ontkend maar aangepakt worden en dat dit de allerhoogste prioriteit heeft.
Tijd voor een Chief Happiness Officer in het CvB en alle directies daaronder.
Nou, hier dan een ex-werknemer. Die op zeer verrotte wijze, laten we zeggen dat ik een Patrickubagsje heb gedaan, is weggewerkt door de HU. Welnu, ‘we’ worden uitgenodigd om te praten lees ik hier.
Ik wil maar over 1 ding praten. Namelijk over het feit dat een manager die een werknemer bedreigt met ontslag gevangenisstraf kan krijgen. Orders van boven of niet, je blijft altijd zelf verantwoordelijk voor je gedrag. Je kunt drie jaar krijgen. De betreffende gesprekken heb ik opgemomen. Staan nog steeds op tape. Niet weerlegbaar dus.
Een aantal managers mag zich nu heel erg ongerust gaan voelen. Gevangenisstraf. Drie jaar. Het is echt waar.
Misschien dit keer ook geldig voor bovenliggende lagen.
Waar en hoe worden ex-medewerkers benaderd? Krijgen zij ook nog een excuus? Eerst maar eens afwachten of dit een proefballon is of niet.
Wordt vast vervolgd.
Chief Happiness Officer: heb ik ooit eens genoemd als mijn ideale baan :).
@Suzanne dat is geen makkelijke baan bij de HU, daarvoor is er een kanteling nodig die menig van de huidige gratificatiekandidaten in het verkeerde keelgat zou kunnen schieten.
Ik krijg nog steeds reacties binnen. Elke keer als ik denk dat het dieptepunt bereikt is, komt er wel weer een nog schokkender relaas binnen. Ik ben geen jurist, maar ik heb inmiddels het nare voorgevoel van de spreekwoordelijke ijsberg. De geest moet toch echt terug in de fles, we moeten niet vergeten dat de HU een maatschappelijke taak en plicht heeft. Nog meer schade is in niemands belang . Dat vereist veel bestuurlijke moed. Jan, Anton, Tineke en CvT doe iets dat meer invloed heeft dan luisteren. Het goede doen helpt in dit geval het best tegen dovemansoren.
In een uurtje oud collega’s spreken????
Dit geeft al aan dat de heer Bogerd echt de
problemen die er zijn met window dressing wil
oplossing. Ik Laat me daar niet voor gebruiken!
De oplossing is simpel! Je ziet dat ook in het bedrijfsleven!
Decentralisatie faculteiten houden Hun eigen broke
op maar zijn solidair naar elkaar toe! Binnen de faculteiten
Geldt hetzelfde voor de afdelingen. Je bent een onderwijsinstelling
en geen bouwbedrijf! Tja het is niet anders Jan!
Een paar gesprekken volstaan niet om de schijn op te houden dat je feitelijk wat doet aan de problemen. Want de problemen reiken veel verder dan een bezuinigingsoperatie die bij sommigen niet goed gevallen is. Durf dat te erkennen en beken schuld in zaken waar medewerkers het kind van de rekening zijn geworden van slechte en slechtwillende managers. Neem je verantwoordelijkheid en toon leiderschap en laat een echt onafhankelijk onderzoek doen naar de misstanden. Pas dan voeg je de daad bij het woord, Jan, en kun je iedereen recht in de ogen kijken.
Nadat ik mijn VSO had getekend en doorkreeg hoe onrechtvaardig groot de verschillen in VSO’s waren heeft noch mijn leidinggevende noch mijn directeur ooit nog een woord tot mij willen spreken over de kwestie en ben ik inmiddels via een advocaat aan de slag gegaan. De langzame weg die veel geld kost. Wellicht komen er nog meer krantenartikelen, die lijken snel te werken….
Ik herken wat je zegt, Margreet. Ik heb een torenhoge schuld door toedoen van de HU en heb niet eens een VSO. De een krijgt van de HU een royale vso, de ander bouwt schulden op omdat hij een advocaat moet nemen om zich te verdedigen tegen een slechte behandeling door de HU. Het is verdeel en heers. En dat gaat tot op de dag van vandaag door. Er is nog niets veranderd.
Er worden nog steeds mensen slecht behandeld en je staat machteloos.
Het aantal reacties op het HU-gedoe neemt al sterk af….dat laten we toch niet gebeuren!!! Het zal toch niet zo zijn dat één van de pakkenmannen gelijk krijgt toen hij afgelopen week zei: “Effe bukken, dit waait ook weer vanzelf over”.
Niet gehoord….Ik heb luidkeels mijn mond open gedaan naar mijn vroegere leidinggevende, mijn directeur en de faculteitsdirecteur, van geen van drieën ooit een reactie gehad. De brief van ombudsman ( vrouw) Sytske Teppema werd van de tafel geveegd door de advocaat van de HU.
Als je je mond open doet, treedt de wegwerkmachine van de HU in werking. De HU-advocaten worden ingezet om alle registers open te trekken en je te vermorzelen. De hele trukendoos wordt ingezet (hoeveel zou dat de HU op jaarbasis kosten?) Of je nu gelijk hebt en de HU ongelijk: dat maakt niet uit. De HU kent maar enkele waarheid: die van de HU. Het is dieptriest dat een hogeschool zich tot dit soort praktijken verlaagt. En het gaat nog steeds door, ondanks het charme-offensief van het CvB. Er is kennelijk geen wil om fouten te erkennen, ze expliciet te benoemen en te repareren, kortom in positieve en constructieve zin te leren van de fouten. Als je als CvB van mening bent dat alle negatieve berichten op misverstanden of geruchten berusten en jou als bestuur geen blaam treft, waarom besluit je dan niet om een onafhankelijke commissie in te stellen waar alle mensen die door de HU slecht zijn en worden behandeld (inclusief de ombudspersonen die weg zijn) hun verhaal kunnen doen, bewijzen kunnen overleggen die geverifieerd kunnen worden, zonder dat zij bang hoeven te zijn voor persoonlijke repercussies en vendetta’s? En met onafhankelijk bedoel ik: zonder enige connecties met het CvB en buiten de invloedssfeer van de HU. Ben transparant, integer en ben bereid om schuld te bekennen op punten waarvan vaststaat of vast komt te staan dat je schuldig bent. Zet de wegwerkmachine vandaag nog stil en maak nu eens eens in alle eerlijkheid een begin met puinruimen en reparatie.
Ha Schaap, die wegwerkmachine zoals jij dat noemt heeft zelfs een naam. Bij HR hebben ze het over “mobilisatietraject”. De grap is, dat de beweging bij het mobiliteitstraject slechts 1 kant op gaat en dat is naar de uitgang.
Ook de ‘hoge’school, het is maar wat je hier onder verstaat, middels een vso verlaten. Te kritisch op de gang van zaken, weggewerkt, langs alle zorgpartijen (understatement van jaar als ik zeg dat deze partijen er voor spek en bonen zitten, en het cvb weet dit natuurlijk: deze partijen hebben geen enkele, maar dan ook geen enkele invloed) geweest incluis de zeer onbetrouwbare, want op de hand van de HU, en NIET onafhankelijke bedrijfsarts. Als er een echt onafhankelijk onderzoek komt ben ik zeer bereid om mee te werken. Erkende journalisten mogen zich melden in de comments van Trajectum. Uiteraard na een check neem ik dan contact op. Vele collega’s hebben voor de HU zeer belastende dossiers met harde bewijzen. De laakbare, vernietigende en strafbare werkwijze van de top kan worden bevestigd en bewezen door grondig onderzoek. De weggevluchte ombudsmannen kunnen veel informatie geven. Daarnaast de vertrouwenspersonen, de bedrijfsartsenpraktijk van ruim een jaar geleden die is weggewerkt omdat het teveel op de hand van de werknemers was, en verder natuurlijk de vakbonden en de tig werknemers die op barbaarse wijze de deur uit zijn gewerkt. Ergens moet dit eigenlijk worden opgepakt. Zodat mensen die willen meewerken zich veilig kunnen melden. Iemand een idee hiervoor?
Simpel: alles naar die journalist van het NRC: anonimiteit gegarandeerd, betrouwbare journalist, heeft hij bewezen met onderzoek InHolland!!!
Goed idee SH! Ik ga hem benaderen. Andere (ex)collegae die zich aangesproken voelen en op een rotmanier zijn weggewerkt, kunnen deze weg misschien ook volgen. Weet alleen niet of hij er echt op zit te wachten en of hij er wat mee gaat doen, maar ik zal het vragen en kom er dan hier op terug. Je zou bijna denken dat dit hele gebeuren van boven, op politiek niveau in Den Haag, gedekt wordt. Stel je het schandaal eens voor als echt dat zo is.
Geloof me: Hij zit er op te wachten!
Gebruik wel een prive emailaddres 😉
Als je anoniem wilt blijven: de journalistiek garandeert anonimiteit van bronnen. Vertrouw je het niet helemaal: maak een g-mail adres aan en gebruik een nickname.
Beste Hadjememaar, ik ken het hele traject, ‘all the way’ zullen we maar zeggen. Als we alle goed gedocumenteerde wegwerktrajecten waarmee HU-werknemers zijn/worden geconfronteerd naast elkaar leggen, zal duidelijk worden dat het hier niet X keer om een ‘individueel arbeidsconflict’ gaat, maar om een een goed geoliede wegwerkmachine à la Kafka.
De NRC is het beste adres. En inderdaad niet het HU-mailadres gebruiken.
Ik ben er een beetje stil van.. Is er nog iemand die de rol van vertrouwens persoon binnen de Hu vervult?
Helaas, ook die zijn monddood gemaakt…
Ook niet met je werktelefoon. Dat checken ze, geeft weer reden tot. Journalist zit te wachten op input, dit zou ik nog verifieren en hier terugkoppelen. Dus, als jij bent weggewerkt en je wilt je ongenoegen kenbaar maken pak dan je kans. Ik denk dat dit de uitgelezen gelegenheid is. En de enige kans om serieus iets te doen tegen de pakken.