Groener, inclusiever en minder kapitalisme: dat is de inzet van GroenLinks-Pvda voor het Utrecht Science Park. ‘We krijgen al dingen voor mekaar.’
De Uithof voelt soms meer als een bedrijventerrein dan als een wijk. Dat vindt althans Saban Caliskan, natuurkundestudent aan de Universiteit Utrecht, bewoner van het Science Park, voormalig commissievoorzitter van de universiteitsraad en nu kandidaat voor GroenLinks-PvdA bij de gemeenteraadsverkiezingen. Waar andere partijen volgens hem vooral uitleggen wat er niet kan, wil hij het hebben over wat wel mogelijk is.
Als student en bewoner ziet hij dagelijks hoe de wijk piept en kraakt. ‘Terwijl hier drieduizend mensen wonen, en binnenkort misschien wel vijfduizend! En toch rijdt er geen tram in de weekenden en voelen mensen zich soms onveilig. Het kan en moet beter.’ Hij haast zich eraan toe te voegen: ‘Overigens, ik woon in een supergezellig, hecht huis. Het ligt dus niet aan de bewoners.’
USP: voorbeeld van ‘nieuwe economie’
Het Utrechtse GroenLinks-PvdA verzet zich tegen ‘marktlogica en grootkapitaal’ en wil duidelijke grenzen stellen aan ‘vervuilende sectoren, fast fashion en massatoerisme’. Ook moeten er ‘geen stomme burn-outbanen meer zijn voor Utrechters die iets zinvols willen doen’. Die nieuwe economie, zegt de partij, zien ze ontstaan op het Science Park.
Deze gemeenteraadsverkiezingen zijn anders dan anders voor de partij. Want voor het eerst sinds de landelijke fusie van GroenLinks en de Partij van de Arbeid staan ook de lokale afdelingen samen op één lijst.
Bij de vorige gemeenteraadsverkiezingen, in 2022, was dat nog niet zo. Toen deed GroenLinks in Utrecht zelfstandig mee, en met succes. De partij werd met 18,5 procent van de stemmen de grootste en haalde 9 zetels. De PvdA kwam dat jaar uit op 4 zetels.
10-minutenwijk
In het partijprogramma van GroenLinks-PvdA komt ‘De Uithof’ (ouderwets bij de naam genoemd) slechts één keer voor. Het ‘USP’ helemaal niet. Toch verzekerd Caliskan dat zijn partij ook veel in petto heeft voor de inwoners van de campus. Hij wijst naar het ‘actieplan’ dat de partij heeft waar wel wordt uitgelegd hoe ze de wijk een glow up willen geven. ‘We willen van elke wijk een 10-minutenwijk maken, ook van het USP. Dat betekent dat alle belangrijke voorzieningen binnen tien minuten lopen te vinden zijn, zoals een drogist en een supermarkt.’
Die supermarkt is al jaren een heet hangijzer. Een groter (en goedkoper) filiaal blijkt lastig te realiseren, onder meer doordat de grond grotendeels van de universiteit is. ‘We moeten nu ook naar alternatieven gaan kijken. Bijvoorbeeld een supermarkt achter de snelweg, bij het Archimedeskwartier. Dat is gemeentegrond en winkels zijn daarop een stuk makkelijker te realiseren dan op universiteitsgrond.’
En de UU zelf? Moet de gemeente vooral blijven praten of juist harder optreden, zoals de SP bepleit? Caliskan aarzelt niet: ‘Allebei. We mogen best druk uitoefenen. We hadden bijvoorbeeld een voorstel ingediend om grond over te nemen voor woningen en voorzieningen als de universiteit moet bezuinigen. Maar het blijft voor nu hun grond, dus je wil er samen uitkomen.’
Groen en Palestina
Groen(er) moet het Science Park ook worden. Meer dan nu, al is dat volgens Caliskan vooral een kwestie van schuiven. ‘Verplaats de busbaan naar de Leuvenlaan en maak van de huidige rijbaan een groenstrook. Dat scheelt ook geluidsoverlast voor bewoners.’
Dat klinkt als een (dure) klus. En toch is dat het zeker waard volgens Caliskan. ‘Er is een groot gebrek aan ontmoetingsruimtes. En daar helpt dit plan bij.’
Zijn politieke vuur brand fel als het gaat over opkomen voor mensen, niet enkel in Utrecht. In de universiteitsraad profileerde hij zich al zo. ‘Ik was een van de weinigen die zich uitgesproken voor Palestina inzette. Zo was ik heel kritisch op de samenwerkingsbanden met instellingen in Israël en riep ik de UU op om demonstranten het recht op demonstratie te laten uitoefenen, ook tijdens een bezetting van de universiteitsgebouwen. Hoewel ik niet hoog op de lijst stond, kwam ik met voorkeurstemmen in de raad.’ En wat heeft hij voor elkaar gekregen? ‘Ik heb gezorgd voor een herziening van het ethisch beleidskader van de universiteit.’
In de universiteitsraad zette hij zich ook in voor studenten met een migratieachtergrond en internationals. ‘Niet alles is zo inclusief als we denken. Zo zijn er aparte introductiedagen voor internationals. Terwijl: als je hen bij de rest van de eerstejaars zet, integreren ze veel beter. Dat zegt elke international die ik hierover heb gesproken.’
‘Wij krijgen dingen voor mekaar’
Wat onderscheidt GroenLinks-PvdA van andere Utrechtse partijen? ‘Wij krijgen dingen voor mekaar,’ verklaart Caliskan. ‘Dankzij onze steun aan de woonbesturen is er nu een buurthuis en is er laatst nog een motie aangenomen voor meer verlichting.’
Nu staat hij voor GroenLinks-PvdA op plek 35 van de kandidatenlijst. Een plek die een raadszetel vrijwel onbereikbaar maakt. ‘Ik hoop natuurlijk op een voorkeurszetel. Maar ik zal niet super teleurgesteld zijn als het niet lukt. Dan blijf ik de partij met alle liefde helpen.’
Eigen zoektocht
Thuis was het soms uitleggen wat hij precies deed. ‘Ik ben eerstegeneratiestudent. Mijn vader heeft geen diploma en mijn moeder is huisvrouw. Bij zoiets als een universiteitsraad hadden ze geen beeld.’ Het betekende ook dat hij zelf moest uitvinden hoe hij zijn bijdrage aan de maatschappij wilde leveren. ‘Ik zag genoeg wat beter kon op het USP. En ik heb een super supportive familie die trots op mij is. Ze steunen mij in alles wat ik doe. Zo hielp mijn vader laatst met verkiezingsposters ophangen.’
Voorlopig is het campagnetijd, masterstudie of niet. ‘Ja, het is soms pittig met een master ernaast. Maar dan ga ik ’s avonds gewoon langs de deuren.’
- Lees meer in ons dossier over de gemeenteraadsverkiezingen
