De aanstelling van een medewerkster die vanwege haar geloof mannen geen hand geeft, wekt de wrevel bij enkele docenten van de School voor Journalistiek
De betreffende persoon werkt sinds september bij het Facultair Bureau Onderwijs. Via een mail aan docenten liet zij weten geen handen te schudden met mannen, maar deze collega’s te begroeten met de hand op het hart. Met dit bericht wilde de moslima vervelende situaties tijdens de kennismaking voorkomen.
Docent Michiel Smis voelt zich hierdoor gediscrimineerd. ‘Louter vanwege het feit dat ik man bent weigert ze mij de hand te schudden. Ik kan me niet voorstellen dat de directie het accepteert als iemand geen hand geeft aan een jood, homo of een zwart iemand.’ Hij en enkele ander medewerkers hebben hun klacht meegedeeld aan het management van de faculteit Communicatie en Journalistiek.
Smis is overtuigd voorstander van diversiteit binnen het onderwijs en ondersteunt de emancipatie van moslima’s. Daarnaast is hij pleitbezorger van vrijheid van godsdienst en meningsuiting. ‘Maar we moeten elkaar gelijk behandelen. Het hoort tot de norm dat we elkaars handen schudden. Voor iemand die dat op deze gronden weigert is volgens mij geen plek in deze organisatie.’
Désirée Majoor, directeur van de faculteit Communicatie en Journalistiek, zegt in een reactie dat de medewerkster vooraf aan het sollicitatiegesprek haar gedrag ten aanzien van mannen heeft gemeld. Zij is goed gekwalificeerd voor de functie en heeft een prettige en open houding. ‘Er is geen sprake van dat zij contact vermijdt. Zij kiest er alleen voor om mannen anders te begroeten. Dat belemmert haar functioneren niet.’
Waarom moet dit soort zaken toch zo groot gemaakt worden? Waarom begint de docent niet een gesprek met deze vrouw over waarom ze zijn hand niet wil schudden? En dan wel een open gesprek, moet bij de School van Journalistiek toch tot de mogelijkheden behoren. Als dan blijkt dat het uit discriminerende motieven is, lijkt een klacht daarover me gegrond.
Maar dat moet je toch eerst onderzoeken? Misschien heeft het wel niets met de docent te maken, maar gaat het over haarzelf? Waarom staan we toch allemaal zo klaar om ons aangetast te voelen in onze ‘grondrechten’, waarmee ieder gesprek gelijk is doodgegooid? (Overigens een euvel waar niet alleen blanke mannen last van hebben, maar dat terzijde.)
Betreffende vrouw werkt bij mij op de afdeling. Wij hebben geen handen geschud. Ik heb geen behoefte gehad om hier met haar over te praten. Als ik dat zou doen zou ik haar uitleggen dat haar weigering om mij de hand te schudden, er toe leidt dat ik alleen een puur zakelijke relatie met haar zal hebben. Een gesprek over prive-zaken (kinderen, opleiding, wat heb je gedaan dit weekend) wordt voor mij bemoeilijkt doordat ze mij de hand niet wil schudden. Ik vermoed dat ze daar geen moeite mee zal hebben. Ik overigens ook niet. Met discriminatie heeft het in ieder geval niet veel te maken.
Bart Faber
‘Maar we moeten elkaar gelijk behandelen. Het hoort tot de norm dat we elkaars handen schudden. Voor iemand die dat op deze gronden weigert is volgens mij geen plek in deze organisatie.’
Maar voor anderen is het misschien niet deze norm om elkaar te begroeten. Het feit dat ze een mail rondstuurt om het uit te leggen is toch netjes? Of hoort dat ook niet tot de norm? Dan krijg je namelijk weer zo’n genant Rita moment..
En om er nou inderdaad zo’n drama van te maken…
Beste Bart,
Ik heb er helemaal geen behoefte aan de zaak groot te maken. Ik meen slechts dat deze kwestie terecht een relevant discussieonderwerp is binnen onze samenleving en ga die discussie niet uit de weg. Ik lever er graag een bijdrage aan. Ik sta daarbij open voor ieders standpunt en zal elke stellingname respecteren. Zelf breek ik daarbij graag een lans voor het streven naar gelijke behandeling van man en vrouw. Een mijns inziens grote verworvenheid die, in Nederland, het resultaat is van een lang emancipatieproces, die ik niet graag verloren zie gaan. Een ieder mag van mij geloven, zeggen en aantrekken wat hij wil, maar ik acht het van groot belang dat we elkaar daarbij gelijk behandelen. Voor mij een belangrijk principe dat het juist binnen de huidige ‘multiculturele’ samenleving mogelijk maakt om op harmonieuze wijze samen te leven. We hoeven het niet eens te zijn met elkaar, maar schudden elkaar wel de hand! Het iemand niet schudden van een hand, louter op basis van een sekse verschil is mijns inzien derhalve een vorm van discriminatie.
Grondrechten zijn daarbij, volgens mij, binnen iedere samenleving van groot belang en worden, zeker in internationaal perspectief, maar al te vaak geschonden. Ik schaam mij er daarom allerminst voor op te komen voor deze grondrechten. Het standpunt van de FCJ directie bevreemd mij daarom zeer en vind ik lastig te begrijpen. Indien wij nu immers een vrouwelijke collega de ruimte geven mannen geen hand te schudden, staan wij het dan ook toe wanneer er zich binnenkort een collega aandient die homo’s, joden, of allochtonen weigert de hand te schudden? Gezellige boel zal dat worden en niet erg bevorderlijk voor de sfeer op de werkvloer.
Michiel Smis
Het gaat allang niet meer om incidenten, lees bijvoorbeeld dit stukje eens: Geen handen schudden met GroenLinks?
http://www.hoeiboei.web-log.nl/hoeiboei/2006/11/geen_handen_sch.html#comments