Een hoop druppels is een emmer vol

Roeli Witbraad (docent organisatiekunde op de faculteit Natuur en Techniek) begon vorig jaar meubilair en schrijfgerei op de HU te verzamelen. Op 19 oktober reist een volgeladen container af naar Soedan waar het wordt gebruikt voor een lagere en middelbare school voor vluchtelingen uit Darfur.


Omschrijf jezelf eens
Altijd actief met een of ander project, in mijn privé-leven of op het werk. Ik ben nieuwsgierig en geïnteresseerd in andere culturen. En om mijn doel te bereiken, ga ik wel eens van de geijkte paden af.

Hoe kwam je op het idee om spullen in te zamelen?
Door de naamsverandering van de hogeschool; HvU werd HU. Als ik ergens niet tegen kan is het verspilling. Alle spullen met oude logo’s die anders weggegooid werden, heb ik verzameld. Via via kwam ik aan een opbouwproject in Afrika. Alle puzzelstukjes vielen op hun plaats, ik had de spullen en een goed doel.

Wat zit er in de container?
Schoolborden, stoelen, tafeltjes, boekenstellingen, 120 dozen met ordners, mappen, pennen, potloden, kleding, papier, perforators, Engelse kinderboeken, sportspullen en nog veel meer.

Een druppel op een gloeiende plaat?
Dat kan me niet schelen. Ik hoef de wereld niet te verbeteren. Als deze school in Soedan is gevuld, ben ik blij. Een hoop druppels bij elkaar zijn samen een emmer vol en ik hoop dat het niet bij deze container blijft.

Moeder Theresa of Sinterklaas?
Moeder Theresa, niet dat ik mezelf met haar wil vergelijken hoor, maar ik heb veel sympathie voor haar.

Waar haal je de inspiratie vandaan?
Misschien omdat ik het zelf ook niet altijd makkelijk heb gehad. Voordat ik bij de HU werkte, moest ik drie kinderen opvoeden met een bijstandsuitkering. Het klinkt misschien wat truttig, maar ik denk dat mijn kinderen mijn drijfveer zijn.

Altijd al een weldoener geweest?
Zo zie ik het niet echt. Ik organiseer graag, maar dat hoeft niet per definitie voor een goed doel te zijn. Een paar jaar geleden was ik bezig met een project voor mijn kinderen. Ze hebben een Joodse vader en ik wilde hun grootmoeder vinden. Er ging een hoop werk in zitten, twee jaar was ik bezig met dingen uitzoeken en vertalen. Ik sprak zelfs met de ambassadeur van Wit Rusland. Uiteindelijk heb ik niet de grootmoeder, maar wel vier tantes gevonden in Brazilië, Amerika en Duitsland.

Carolien Zwart

Deel via...