Onderwijsacties? Niet iedereen ziet het zitten

Niet alle studenten en docenten van de HU zien het nut van onderwijsacties. Nog niet, in elk geval.

Eerdere onderwijsacties: protestmars van studenten, november 2018. Foto Sabina van Gils

De landelijke onderwijsstaking komt eraan, vrijdag 15 maart op het Malieplein in Den Haag. De actiebereidheid is groot in alle sectoren, zo blijkt uit een enquête van de Algemene Onderwijsbond. Maar hoe zit dat bij de Hogeschool Utrecht?

De Studentenfractie Vlijmscherp uit de Hogeschoolraad heeft op Facebook een event aangemaakt en roept studenten op mee te gaan staken. Op dit moment staat de teller op 36 van de 30.000 studenten. Hoe zit dat? De voorzitter, Niels van Harten, is niet ontevreden: ‘We zijn op tijd begonnen, lijkt me. Volgens mij zijn we de eerste die dit evenement hebben georganiseerd en we zijn in gesprek met andere partijen om het groter te maken. Studerend Nederland moet zich laten horen, het is genoeg met al die bezuinigingen’.

Dat vindt ook Tijn Tas, voorzitter van VIDIUS de Utrechtse vakbond voor studenten: ‘Ook het HBO wordt geraakt door de bezuinigingen. Wij hopen 15 maart zoveel mogelijk studenten mee te krijgen. Vóór die tijd willen we bijvoorbeeld een debat organiseren om de animo te vergroten.’

Docenten

Hoe leeft het bij het onderwijzend personeel? We vroegen het Wim Borghuis, docent aan de HU en sectorconsulent aan de HU voor de AOb: ‘Docenten hebben hart voor hun lessen en staan natuurlijk liever voor de klas. Er is maar veertien procent lid van de vakbond! Maar er moet echt iets gebeuren. Het HBO is al jaren een ondergeschoven kindje en alle aandacht gaat naar het primaire onderwijs. We kunnen in de wandelgangen wel blijven praten over werkdruk, maar het is tijd voor actie.’ Vrijdag 25 januari komt het AOb samen om te praten over hoe ze de animo kunnen vergroten.

Roland van Rossum, docent Technische bedrijfskunde, gaat zeker niet staken. ‘Natuurlijk  is de werkdruk te hoog, hoewel het ook docenten eigen is om altijd meer te doen dan noodzakelijk. We hebben een goede discussie met Den Haag en we krijgen erkenning. Nu is het zaak om de dialoog te voeren in plaats van te gaan staken’.  Ook Leo Polak, docent Werktuigbouwkunde, ziet er geen heil in: ‘Op de VU waar ik promoveerde, kreeg ik vooral de indruk dat er grote tekorten zijn door wanbeleid en pover onderwijs. Daarom denk ik niet dat het met meer investeringen per se beter wordt’.

Aob

De staking vormt de grande finale van de actieweek die de Algemene Onderwijsbond en vakbond FNV Onderwijs en Onderzoek voeren voor meer investeringen in het onderwijs. Ze willen, een week voor de provinciale statenverkiezingen op 20 maart duidelijk maken dat een investering van 2,9 miljard euro nodig is voor het onderwijs. AOb-voorzitter Liesbeth Verheggen: ‘Economen zijn het er over eens dat investeren in onderwijs goed is voor de maatschappij en economische groei. Met het huidige budget kunnen we die verwachtingen niet waarmaken.’ Nog zes weken te gaan, wordt vervolgd.

 

Reageer!
Deel via...

Geef een reactie Let bij het reageren op onze spelregels.

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

 

2 reacties

  1. Met een simpele, stoere actie los je een complex probleem niet op. Waarom hebben de vakbonden geen contact gezocht met bijv. de Vereniging van Medezeggenschapsraden van Hogescholen (VMH) om gezamenlijk tot een probleemanalyse te komen. Met een organisatiegraad van een enkele procent in het hbo gedragen de vakbonden zich te dominant naar mijn mening. De VMH ziet nog verschillende manieren om het beschikbare geld in het hbo beter te besteden, de kwaliteit te verhogen en de werkdruk te verlagen. Meer geld is geen garantie voor verbetering.

  2. Bovenstaande is mijn particuliere mening als docent, dus geen formeel standpunt van de VMH. Het VMH-bestuur signaleert dat leden (centrale medezeggenschapsraden) verschillend staan tegenover de stakingsoproep van de vakbonden. Het VMH-bestuur vindt dat de hogeschoolbestuurders opleidingen en instituten de ruimte moeten bieden om een eigenstandige keuze te maken om op de stakingsdag wel of geen onderwijs te verzorgen. Dan kan zo laag mogelijk in de onderwijsorganisaties een eigen afweging worden gemaakt.