Columns

Op zoek naar het geluk van mijn medebewoners in Dubai

Huib de Zeeuw
Huib de Zeeuw. Foto: Kees Rutten

Huib de Zeeuw is docent aan de opleiding Journalistiek en schrijft columns voor Trajectum.

Een collega moet even stoom afblazen in de groepsapp. ‘Zetten ze bij jullie ook massaal hun camera’s uit?’ Ze verzucht dat het lijkt alsof we weer terug zijn in de lockdown van 2021. Een collega reageert: ‘In het begin nog wel interactie maar gaandeweg kwam er niets meer uit…’

Daar heb ik geen last van. De sneeuwweek voelt voor mij ook surrealistisch.

Mijn dag begint met een wandeling langs een botoxkliniek, het Amerikaanse restaurant Buffalo Wild Wings, daarnaast een Iraans en verderop een Oezbeeks restaurant. Vijf minuten later zit ik op het strand met uitzicht op graafmachines en op de golven deinzende waterscooters. Als ik mijn hoofd draai zie ik tussen de palmbomen ’s werelds hoogste gebouw.

Ja, ik zit in Dubai.

Vier jaar geleden bezocht ik voor het eerst deze moderne stad met glimmende wolkenkrabbers en zeer luxueuze overdekte winkelcentra. Het was niet mijn droombestemming. Ik ging vooral om de stad en het land te leren kennen waar mijn vrouw is opgegroeid, waar familie en veel van haar vrienden wonen.

Mijn beeld van het Midden-Oosten is vooral gevormd door mijn journalistieke reizen in landen als Libanon, Syrië en Iran. Eeuwenoude beschavingen maar ook landen die worstelen met de moderniteit. Waar bevolkingen worden onderdrukt, waar corruptie overheerst en oorlogen en opstanden zorgen voor politieke instabiliteit.

Voor de ontwikkelingen in de Arabische Golf had ik veel minder oog. Daar wordt ook weinig over bericht of vooral op een stereotyperende manier. De puissant rijke Arabier versus moderne slaven uit Aziatische landen. Maar is dat het hele verhaal?

Dat ga ik uitzoeken tijdens mijn verblijf hier. Niet in een luxueus hotel met zwembad – dat lukt niet met een docentensalaris – maar in een huis van vrienden-van-vrienden. Tot eind januari ga ik als inwoner van Dubai op zoek naar zoveel mogelijk verschillende medebewoners die hun geluk en welvaart proberen te vinden in deze miljoenenstad.

En stiekem mis ik de sneeuw.