Huib de Zeeuw is docent aan de opleiding Journalistiek en schrijft columns voor Trajectum.
‘Wow, nog steeds aan het werk! Heb jij je slaapzak meegenomen?’ Zeg ik schertsend tegen een student wanneer ik iets voor zessen de Hogeschool verlaat. ‘Ik heb mijn tent al opgezet’, reageert hij gevat.
In de afgelopen dagen zag ik hem samen met een aantal medestudenten van ’s ochtends vroeg tot laat in de middag werken aan een hoge tafel op de tweede verdieping van Heidelberglaan 15. Elke dag dezelfde plek. Voorover gebogen turend naar de laptop, soms druk tikkend. Dan weer aan de telefoon of kletsend met studenten en docenten die langslopen.
Ik vind het knap hoe deze studenten op een drukke gang geconcentreerd aan hun verhalen kunnen werken. Afleiding te over.
‘Dit groepje heeft elkaar gevonden’, vertelt een collega wanneer ik er naar vraag. Hij geeft ze een paar maanden les en is met de hele klas op studiereis naar Hongarije geweest. Daar hebben de studenten zelf verhalen gemaakt en dat werken ze nu uit.
Het zijn niet de enige studenten die Hongarije hebben bezocht. In de techniekruimte zie ik bijna dagelijks een groepje studenten van de honours SvJ-Live. Normaal gesproken maken ze een talkshow over een actueel onderwerp. Maar deze studenten wilden de politieke omwenteling zelf meemaken en reisden op eigen gelegenheid naar Boedapest waar ze ’s avonds laat verslag deden van het feestgedruis na de verkiezingswinst van oppositieleider Péter Magyar.
Een ervaring die ze heel hun leven niet vergeten.
Het is gaaf om te zien wanneer bij studenten een knop omgaat. Niet langer een opdrachtje doen voor school, maar begeesterd raken van een onderwerp, daar alles van willen weten en op zoek gaan naar die ene bron die nog niemand heeft gesproken.
Dat journalistieke vuur moeten wij als docenten bij studenten aanwakkeren maar om dat levend te houden zijn vooral ijverige medestudenten nodig.
Daar ligt dan ook de taak van de opleiding: het creëren van een ambitieus leerklimaat waarbij studenten elkaar stimuleren en aan het eind van de dag proosten op het halen van de deadline.
Dat daarbij door sommige studenten vals wordt gezongen tijdens de karaoke-avond in de HideOut neem ik dan maar voor lief.
