Waarom draag je wat je draagt? En heeft kleding invloed op wie je bent? In HU’s Catwalk vraagt Trajectum studenten het hemd van het lijf over hun kledingstijl, identiteit en de manier waarop ze voor zichzelf zorgen. Deze keer betreedt journalistiek-student Naomi (24) de catwalk.
Wat heb je aan? ‘Hoge bruine laarzen en een denim midi-rok, een bloesje met veel tierelantijntjes, een stropdas en veel sieraden.’
Hoe zou je jouw stijl omschrijven? ‘Ik gebruik kleren zoals ze niet bedoeld zijn: sjaaltjes als een soort rokken of stropdassen als haarband. En ik hou van laagjes. Ik vind het leuk een eigen twist te geven aan een basic item.’
Past je stijl bij je persoonlijkheid? ‘Ik wil me vrij voelen, en ook comfortabel in mijn kleding. Een bepaalde creativiteit in mijn hoofd uit ik ook in mijn kleding.’
Wat zijn kledingstukken die je niet zou dragen? ‘Spencers! En ik draag bijna geen broeken, maar rokken en jurken. In alles wat zwierig is, voel ik me feminien. Trends of dingen die nu in zijn, passen niet bij me. Nu is polka dot in, heel leuk, maar dat staat me niet.
Heb je een favoriet kledingstuk? Ja, één jurk, satijn en parelkleurig. Het is gewoon een tent, een grote lap stof, maar zo mooi. Je kan er zo veel mee. Ik weet niet eens hoeveel combinaties van outfits ik hiermee heb gemaakt. Van casual tot chic. Ik voel me er erg feminien in en ze kan voor alle vormen en maten.
Maar op een hete zomerdag ging ik op een bankje zitten in het park, daar zat gesmolten graffiti op. Ik stond op en het zat op de hele achterkant. Toch heb ik de jurk niet weggedaan, die ligt al een jaar in mijn kast. Misschien dat ik haar ooit zelf namaak of laat repareren.’
Ben je altijd vrij geweest in het uiten van jezelf door kleding? ‘Toen ik twaalf was, ben ik bij mijn vader gaan wonen. Ik had daar veel vrijheid en heb nogal wat geëxperimenteerd. Een tijdje kleedde ik me best emo, omdat ik dacht: ja, dit is vet. Grijze, kniehoge sokken, een skaterrokje en platform-hakken van 10 centimeter of Doc Martens met een topje van de Pull&Bear, met mijn favoriete band Miss Fit erop. Eind middelbare school kwam er wat meer onzekerheid. Vervolgens kwam ik in een horecaomgeving waar Zara kleding normaal was en opgehemeld werd. Ik ben toen heel lang een basic Zara-meisje geweest en heb de Doc’s even in de kast gelegd.’
Wat vond je omgeving daarvan? ‘Het hele emo-aspect was niet heel normaal in Maastricht, waar ik vandaan kom. Ik was ook de eerste op school die met Doc’s rondliep. Mijn vader vond het altijd moeilijk te begrijpen, het hele darkness-aspect. Toen dacht hij: die meid gaat er even doorheen, die laten we lekker een beetje experimenteren. Nu hemelt hij het niet-normale van mijn kledingstijl juist op.’
‘Ik zit nu meer in een sociale kring waarin je wordt aangemoedigd om meer experimentele en interessante items te kopen. Mensen denken dat het je leuk staat. Het loskomen van een meer oordelende omgeving en daardoor in een soort veiligheid raken, dat heeft me geholpen om te komen waar ik nu sta. Ik vind het ook fijn dat ik nu ook daar kan zijn voor mensen die beginnen met thriften en het ontwikkelen van hun eigen stijl. Niet basic zijn, vind ik heel erg mooi, zeker als ik iemand daarbij kan helpen.’
Wat is een kledingstuk dat veel betekenis voor je heeft? ‘Om mijn nek draag ik een kleine davidsster. Ik heb daar lang over getwijfeld, omdat ik het spannend vond door de oorlog die nu gaande is en door wat mensen ervan zouden kunnen zeggen. Ook heb ik heel lang het gevoel gehad dat mijn joodsheid niet joods genoeg was om dit te kunnen dragen. Deze past bij de rest van mijn sieraden en ik vind het toch belangrijk om te dragen, omdat het een deel is van wie ik ben. Ik vind het vervelend dat vragen over de davidsster vaak meteen politiek worden. Maar ik kan er ook hele fijne gesprekken over voeren, als we even om de politieke statements heen gaan.’
Is er een outfit die speciaal voor je is? ‘Eigenlijk al mijn outfits wel, omdat ik altijd wel een manier vind om het anders te maken. Dat komt ook omdat ik veel kleding van vroeger bewaar. Kleding van nu heeft minder betekenis, omdat ik alles thrift, dus ik weet ook dat het een soort tijdelijke liefde is.’
Helpt kleding jou om door dingen heen te komen? ‘In 2024 heb ik heel erg gestruggled met anxiety. Ik zat niet lekker in mijn vel, had een slecht zelfbeeld en was meer in gevecht met mezelf dan met de wereld om me heen. Kleding heeft daarin altijd veel voor me betekend. Het is voor mij een teken dat ik voor de dag kom, een manier om uit bed te komen, mezelf aan te kleden en voor mezelf te zorgen. Ik heb in mijn jeugd meegemaakt dat ik een moeder had die dat niet deed en door te weinig zelfzorg eraan kapot ging. Daardoor heb ik elke dag zoiets van: het minste wat ik kan doen is goed voor de dag komen. Dat heeft me ook door 2024 heen gehaald, omdat het een teken is dat het goed met me gaat.’
