Collegegeld betalen per studiepunt, één digitale leeromgeving en zelfs een ondergrondse metrolijn naar het Utrecht Science Park. Geen plan lijkt te gek voor deze nieuwe partij voor de medezeggenschapsverkiezingen.
Oprichter Sjoerd Visser van Feilloos – genoemd naar ‘feilloos studeren’ – wil zich inzetten voor goede studentbegeleiding en probleemloos studeren. En daarvoor moet het bestaande machtsblok wijken: ‘Wij zijn de frisse wind.’
De nieuwe partij van Sjoerd hoopt de aankomende verkiezingen op een grote hoeveelheid stemmen. Met elf kandidaten op de lijst voor de hogeschoolraad, negen voor de instituutsraad van Archimedes en één voor de instituutsraad Design & Engineering, zijn ze als nieuwe ploeg sterk vertegenwoordigd. In totaal stellen zich 78 studenten verkiesbaar voor de hogeschoolraad, ‘dus ik zie kansen’.
Tien procent, zou je kunnen zeggen, dus vanwaar die zelfverzekerde houding?
Sjoerd is 22 jaar, woont in Amersfoort en studeert aan de HU voor leraar geschiedenis en maatschappijleer. Hij zit al in zijn zevende studiejaar. ‘Daar zit ook mijn kracht.’ Eerder volgde hij een studie bedrijfskunde aan Windesheim, maar hij vond toch zijn liefde voor het onderwijs bij de Utrechtse hogeschool. ‘Juist doordat ik het verschil tussen de beide scholen heb gezien, weet ik waar ruimte voor verbetering is.’
Onverwachte wending
De Amersfoorter is niet nieuw in de raad. Twee jaar geleden schreef hij zich in, op aanraden van docenten en klasgenoten. ‘Ik zal wel veel geklaagd hebben over de gang van zaken’, zegt hij grappend. Tot zijn eigen verbazing leverde het hem veel stemmen op. ‘Ik had het alleen tegen vrienden gezegd, campagne voerde ik niet. Die uitslag kwam dus compleet onverwacht.’
Die twee jaar gaven hem een inkijkje, maar grote veranderingen kreeg hij er bijna niet doorheen. Daarom gooit hij – samen met Teun van Ipenburg en Gabriël Nijland – met Feilloos het roer om. Hij wil meer ruimte voor de student: betere begeleiding, minder obstakels en meer vrijheid om je eigen studiepad vorm te geven. ‘Problemen die het studeren onnodig moeilijk maken, daar willen we vanaf.’
Digitaal doolhof
Dat eerste probleem is volgens Visser het meest tastbare: studenten en medewerkers verdwalen dagelijks in een wirwar van digitale systemen. ‘Canvas, Osiris, Onstage, MyHU, Gradework. Allemaal verschillende systemen die het studenten onmogelijk maken om het overzicht te bewaren.’
Tijdens zijn eerste studie zag hij dat het anders kon. ‘Op Windesheim hanteren ze een systeem waar studenten gebruik maken van één digitale leeromgeving. Dat moét hier ook kunnen.’
En daar houdt zijn frustratie niet op. Als gevolg van de bezuinigingen is er minder ruimte voor leerlingbegeleiding. Zogeheten LTB’ers (leerteambegeleiders) kregen minder uren, merkte Visser op. ‘Wij zijn met 45 studenten en hebben maar één leerteambegeleider. Die krijgt hier 30 uur per jaar voor, dus reken maar uit. Dat is belachelijk weinig. ‘
Eerder gaf de HU voorrang aan onderwijsinnovatie, ten koste van de uren voor de LTB’ers. Feilloos wil dit omdraaien. ‘Studenten hebben baat bij begeleiding, ze ervaren onzekerheid en het is goed om te bespreken waar ze tegenaan lopen’, zegt Visser. ‘Hierdoor krijgen ze beter zicht op de toekomst én worden ze zelfverzekerder.’
Student draagt verantwoordelijkheid
Op de vraag of de partij het nodig acht om studenten voortdurend aan de hand te nemen, reageert Visser met een schuddend hoofd. ‘Zeker niet, studenten dragen zelf ook verantwoordelijkheid. We zijn geen kinderopvang hier. Maar begeleiding om studenten te laten nadenken over hun toekomst en hun keuzes, daar sta ik wel achter.’
Maar verantwoordelijkheid nemen wordt studenten niet altijd makkelijk gemaakt, vindt hij. Neem het collegegeld. Voor een heel jaar of semester betalen? Dat vindt hij onzin. ‘Stel: je hebt nog vijf studiepunten te behalen en je moet hiervoor 1000 à 2500 euro aftikken, dat is een hoop geld’.
Volgens Visser kan dat anders. Een systeem waarbij studenten per studiepunt betalen, zou veel vriendelijker zijn. ‘Maak het iets duurder, vooruit, maar met een betaling per studiepunt zou het bedrag niet eens in de buurt komen van die jaarlijkse som.’
Grote windtunnel
Groots dromen doet de partij ook. Een ondergrondse metrolijn bijvoorbeeld. ‘Ik had al zo’n vermoeden dat deze vraag zou komen’, zegt Visser lachend. ‘Zie het als een ideaalplaatje. Als die verbinding onder de grond ligt, ontstaat er boven ruimte voor terrasjes, groen en evenementen’.
Nu overheerst volgens hem vooral haast. ‘Het lijkt wel een grote windtunnel, met die gele wormen die door de straat razen.’
De plannen klinken aantrekkelijk, maar waarom is een nieuwe partij nodig? Studenten zijn al goed vertegenwoordigt in de Hogeschoolraad, zowel via partijen – met Vlijmscherp als de grootste – als via eenpitters. Toch ziet Feilloos zichzelf als een frisse wind.
‘Kijk naar Vlijmscherp: opgebouwd uit studenten die voornamelijk van studentenverenigingen komen. Zij hebben vaak belangen waarmee ze rekening houden. Wij zijn onafhankelijk en willen ons zonder andere belangen inzetten voor de school.’
Krachten bundelen
Volgens de jonge twintiger zit de kracht juist in de kleine groep. ‘Teun, Gabriel en ik zitten al in de raad en weten waar het schuurt in de organisatie.’ In de raad brengen leden vaak hun eigen prioriteiten op tafel, ziet hij. ‘Iedereen kijkt naar wat hij zelf erg belangrijk vindt. Door die visies te bundelen en als één geheel te presenteren, worden plannen sterker.’
Volgens Visser onderscheidt Feilloos zich daarin van grotere partijen. ‘Als je kijkt naar wie zo’n ideaalbeeld neerzet, dan zijn wij dat.’
