Bart Lammers is docent bij Logistics Management en schrijft columns voor Trajectum.
‘Jullie mogen kiezen,’ zeg ik aan het einde. ‘Óf jullie zijn nu klaar en je kunt een pauze nemen voor de volgende les, óf jullie gebruiken de tijd voor je leerteamopdracht.’ Ze moeten daartoe elkaars bijbanen weten en wat ieder daarvan geleerd heeft. Ik zeg snel: ‘Ik zal me er niet meer mee bemoeien, dus doe je ding.’
Nieuwgierig wacht ik af.
Een aantal haalt hun laptop tevoorschijn, maar velen lijken niet te weten wat te doen. Iedereen lijkt iets te denken, maar niemand zegt iets. Dan toch. Die student die wel vaker wat zegt: ‘Zullen we dan maar een rondje maken en dit gelijk noteren?’ Niemand geeft antwoord, maar ze gaan het wel doen. Het is een grappige generatie.
‘Ik heb geleerd effectief leiding te geven,’ zegt de eerste. Anderen noemen klantgericht werken, feedback geven aan collega’s, of het combineren van wisselende taken. Als ze praten kijken ze naar mij, maar ik schuif mijn stoel achteruit en kijk ze niet meer aan.
Grappig om te zien hoor, want steeds als één iemand iets zegt over zijn baantje, beginnen daarna tien mensen dit in hun laptop te kloppen.
Na afloop vraag ik: ‘Willen jullie nog feedback over hoe jullie deze opdracht samen deden, of is het wel goed zo?’ Ooit leerde ik dat als je eerst vraagt of iemand feedback wil, ze er meer mee doen. Dezelfde student zegt: ‘we hebben nog tien minuten, dus…’
Omdat ik docent ben, vraag ik eerst: ‘Wat vonden jullie er zelf van?’
‘Wel efficiënt, op deze manier,’ zegt iemand. Hij doelt op het feit dat ze dit nu al gedaan hebben in de les, en het niet meer thuis hoeven doen.
Ik vraag: ‘Zou het nóg efficiënter kunnen?’
‘Ja,’ zegt een studente meteen, ‘als één iemand alles had genoteerd en dat gemaild had naar de rest.’
Mijn idee. Maar zij zegt het.
Bart Lammers is docent bij Logistics Management aan de HU, en auteur van boeken over logistiek en over lesgeven.
