Dinsdagmiddag is de Docent van het Jaar bekend geworden. De docent Communicatie pitchte met drie andere kandidaten, met minilessen en mooie onderwijs-wijsheid.
‘Ik vond het een rotwedstrijd’ reageerde de Docent van het Jaar-winnaar, Maartje Alma, vandaag. ‘Omdat het zo lekker voelt en zo verkeerd. En dat is ongemakkelijk. We hebben zo’n diversiteit aan studenten en ook aan docenten. Elke student vindt gedurende zijn opleiding wel een docent die hem past.’
De docent Communicatie bij het Instituut voor Communicatie en Gebarentaal nam het dinsdagmiddag 26 mei op tegen Dimple Benjamin (docent Engels bij Instituut Archimedes), Léjon Saarloos (docent Geschiedenis en Natuur & Techniek bij de Pabo) en Yilun Zhang (docent bij International Business Studies (IIBS)).
De vier genomineerden
De vier docenten waren via verschillende HU-kanalen genomineerd door hun eigen studenten. Vervolgens mochten ze kiezen en het laten bij een eervolle nominatie of ook nog een video monteren (alleen voor de jury) en ook nog een pitch voor publiek te houden. De organisatie had gehoopt op tweehonderd mensen, maar het werden er negentig, waaronder acht studenten, vier familieleden en vijftien supportive collega’s’.
‘De prijs is fantastisch: eeuwige roem en een mooie ster op de muur’, opende cvb-lid Eva Reuling de middag. ‘Hoewel, de échte winnaars zijn natuurlijk de studenten. Lesgeven in deze tijd is lastiger dan het geweest is’, vervolgde Eva. ‘Er zijn spanningen in de samenleving. De perspectieven in de klas zijn veranderd. Er is veel verschil in achtergrond, bagage en behoefte aan begeleiding. Daarom mag er vandaag flink geklapt en gejoeld worden.’
Vier pitches, Léjon Saarloos start
Elke genomineerde mocht een pitch houden van tien minuten. Daarmee begon Léjon Saarloos, docent Geschiedenis en Natuur & Techniek bij de Pabo (IvOO). ‘Hoe kan ik nou vertellen wat voor docent ik ben?’, begon hij.
Léjon startte zijn lesje door met een VOC-vlag te wapperen. Wat riep dit op bij het publiek, wilde hij weten. Kolonialisme, slavernij en rechts-extremisme, natuurlijk. Waarop hij een mini geschiedenisles van de vlag gaf. Over de multinationale VOC, de geuzen en de onmisbaarheid van immigratie voor het succes van Nederland. ‘En waarom ik jullie dit allemaal vertel? Omdat mijn studenten ook jongetjes van zes in de klas krijgen, die lekker met papa in zo’n rechts-extremistische demonstratie gaan staan. Onderwijs is een ambacht. Je wil tempo houden, de sfeer goed houden, goede lesvormen kiezen en evalueren. Als dat lukt, heb je goud in handen. En word alsjeblieft lid van de onderwijsbond.’
Kanidaat 2: Dimple Benjamin
Docent Engels Dimple Benjamin, begon ook haar pitch met een vraag aan het publiek. ‘Do you have a superpower?’ Als kind had ze altijd gedacht dat ze kon vliegen en goddank had niemand haar verteld dat ze dat niet kon, vertelde ze. ‘Hier komt alles samen’, citeerde ze de slogan van de HU. ‘Maar wat betekent dat eigenlijk?’
Voor haar betekende dat onder meer dat ze zich veilig voelt en uitdagingen krijgt. ‘Ik kom uit een gehucht in India. 600.000 kinderen in mijn regio hebben nooit op school gezeten. Toen ik voor het eerst een verjaardagsliedje in het Nederlands hoorde, dacht ik dat het was “Langzamer leven, langzamer leven, langzamer leven in de gloria’. Wat tof dacht ik! Samen kunnen we alles! No one is you and that’s your superpower.’
Kanidaat 3: Maartje Alma
De derde kandidaat was Maartje Alma: ‘Doe die beamer maar uit, ik heb geen sheets. Mag ik de stekker er niet uit trekken?’, wilde ze weten. ‘Ik kan nu een heel verhaal aan jullie vertellen, maar jullie hebben al een heel beeld over mij. Roep maar wat je denkt.’ Direct, buitenmens, beetje chaotisch, kwam er uit de zaal. Waarop Alma vervolgde: ‘Je hebt vast ook dingen gezegd die je gênant vond om te zeggen. Roep die vooral ook. Ik kan het hebben, want het ergste wat me vandaag kan gebeuren is dat ik niet win. We zijn vier en een half uur per week bezig met conflicten op de werkvloer. Tel daar je conflicten in je privésfeer bij op. Dat zijn er nogal wat. Ik wil jullie vragen om deze week je oordeel deze week eens te verzachten. Misschien rijdt iemand asociaal hard en heb je zin om hem uit te schelden. Denk dan eens: misschien ben je wel op weg naar het ziekenhuis…’
Kandidaat 4: Yilun Zhang
Yilun Zhang, docent bij International Business Studies hield de laatste pitch: ‘Ik stel mezelf altijd even voor en vraag dan mijn studenten om hetzelfde te doen. Ik nodig ze uit om me te laten weten hoe ze genoemd willen worden. Soms is dat anders dan dat er in ons systeem staat. Ik vraag ze ook wat ze zijn. Elk antwoord is goed. Het mag over gender gaan, over hun achtergrond. Of soms is het antwoord gewoon “moe”.
Daarna vraag ik waarom ze uitkeken naar deze les en waarom ze er eventueel bezorgd over waren. En als we deze vragen behandelen, leren we hoe anders we allemaal zijn. En als er geen wrijving is? Dan is dat voor mij het teken dat studenten zichzelf niet zijn of ongeïnteresseerd zijn. Wrijving is goed.’
De jury: echte vraagstukken
De juryleden bestonden dit jaar uit: Jimme van Eijk (voorzitter), vierdejaarsstudent én student-assistent bij HUGS Honours en voorzitter van honoursvereniging Polaris. Huib Aldewereld, hoofddocent en associate lector bij het Lectoraat Artificial Intelligence, Monique van Deelen, instituutsdirecteur Instituut Marketing & Commerce. Johannes Ziskoven, adviseur studentsupport bij de dienst OO&S.
De jury keek dit jaar vooral naar hoe de docenten hun studenten stimuleerden door te te werken aan ‘echte vraagstukken’. Dat was namelijk onderdeel van het nieuwe instellingsplan dat in augustus uitkomt.
Het laatste woord
Maartje Alma had het laatste woord: ‘Het beste compliment wat ik zojuist van mijn studenten over mijn pitch kreeg is “Wat je net hebt gedaan, is echt Maartje”. Ik ben megatrots. Ik zeg thuis wel eens: ik ben een sticker. Ze moeten me maar leuk vinden zoals ik ben. En nu word ik echt een sticker.’
Maartje Alma verschijnt over een paar maanden op de Wall of Fame, op Padualaan 101.
