Mochir Moboic (30) studeert Journalistiek aan de HU en schrijft columns voor Trajectum.
Studieschuld? Daar heb ik een denkbeeldige la voor ingericht, ergens achter in mijn hoofd. Op het etiket staat: ‘Zorgen voor later.’ Het DUO-portaal openen is mijn minst favoriete digitale uitje.
Toch ging die la laatst onverwacht open. Achter mij waren twee studenten in gesprek, terwijl ik aan een opdracht werkte.
‘Het liefst had ik een andere specialisatie gekozen, maar ik kon geen halfjaar wachten’, hoorde ik een van hen zeggen.
Ik keek niet om, maar luisterde aandachtiger dan ik werkte. Waarom niet, vroeg ik me af. Als een andere richting beter bij je past, wat maakt dat halfjaar dan uit?
Een andere stem: ‘Ja, ik wilde hierna nog doorstuderen, maar als ik nu al naar mijn lening kijk…’
Oh ja. Dat halfjaar heeft een prijskaartje.
En dat wist ik maar al te goed. Afgelopen zomer stond ik zelf voor de keuze. Een stageplek zoeken om het maar achter de rug te hebben, of een semester wachten op een kans in het buitenland? Ik koos voor dat laatste, al vroeg ik me af of ik me die extra tijd financieel kon veroorloven.
Want ook nu ik die keuze heb gemaakt, verdwijnt mijn twijfel niet zomaar. Blijkbaar was ik niet de enige die met zulke vragen rondliep.
Niet vanwege de studieschuld bleef ik aandachtig luisteren. Maar vanwege de openheid waarmee ze hun twijfels deelden. Zonder hun zorgen kleiner te maken of elkaar meteen advies te geven. Het onderwerp dat ik zelf het liefst wegstop, lag bij hen op tafel.
Als ik moed had zou ik hier zeggen hoeveel mijn studieschuld is. Hoeveel ik van mijn familie krijg en hoeveel ik zelf verdien. Maar blijkbaar vind ik het makkelijker om over de openheid van anderen te schrijven dan het zelf te zijn. Jammer dan.
Vlak voordat ik mijn spullen wilde inpakken, hoorde ik een van hen zeggen:
‘Ach joh, uiteindelijk komen we er wel.’
Die simpele woorden stelden me gerust. Het onderwerp DUO verdween weer in die la.
