– Column van Nina Juffermans, nu ook online, oorspronkelijk verschenen in magazine 2, 2014-2015
Hier klopt iets niet.
Er klopt iets niet op de Hogeschool Utrecht. Dat klinkt spannend, hè? Alsof Peter R. de Vries elk moment een schoolgebouw in kan sluipen, de wijsvinger in de lucht kan steken en uitroepen: ‘Sodeju, hier klopt iets niet!’ En wij dan allemaal kreten van verbazing slaken.
Ik zal het uitleggen. Stel je voor: jij hebt een buurman en die heet Henk. Buurman Henk is helemaal geen leuke knakker. Sterker nog: Henk is een volslagen imbeciel. Tenminste, dat vind jij. Tussen jullie tuinen staat een schutting. Jij hebt dagen aan die schutting gebouwd en beschouwt het ding als jouw persoonlijke meesterwerk. Henk vindt het een pleurisding. Overigens staat de schutting ook vijf centimeter te ver op zijn grond. Volgens buurman Henk dan, hè.
De ruzie laait op en jullie zijn in staat om elkaar met een tuinkabouter de hersens in te slaan. Naast dat ik een hark zou aanraden, is dit natuurlijk geen leuke situatie. Bovendien is Nationale Burendag zo ook geen pretje. Je besluit dat er iets moet veranderen en stapt naar de rechter. Want zo kan het-natuurlijk niet langer doorgaan. Kinderachtig gedoe, bah.
Je stapt de rechtszaal in en schrikt je de tyfus. Je ogen knallen bijna uit je kop. Daar zit Buurman Henk. Henk blijkt namelijk de rechter te zijn die in deze kwestie wel even iemand, drie keer raden wie, in het gelijk zal stellen. Bizarre situatie, toch?
‘Maar Nina, wat lul je nou over ene Henk en tuinkabouters?’, hoor ik jullie denken. Hé, ik had nooit beloofd dat ik met een goede metafoor zou komen. Maar dit is precies wat er op de Hogeschool Utrecht gebeurt. Zodra een student in conflict, van welke aard dan ook, raakt met een docent wordt hij doorverwezen naar de examencommissie. Eenmaal daar aangekomen, is de kans aanwezig dat diezelfde docent daar het conflict mag gaan behandelen.
Maar dat is toevallig! Nee, dat is gewoon heel raar.
Peter R. de Vries zal de scholen niet binnenlopen, zijn vinger in de lucht steken en aankaarten dat er iets flink mis is op onze Hogeschool Utrecht. Dus doe ik dat maar. Zie deze column maar als vinger in de lucht. Doe er verder mee wat je wilt. Komt ie, hou je vast:
Hier klopt iets heel erg niet.
Ik begrijp precies wat je bedoelt! Ik vind persoonlijk dat de examencommissie zou moeten bestaan uit een groep mensen die verder af staan van zowel studenten als docenten en objectief naar kwesties als deze kunnen kijken. Dat zou toch vanzelfsprekend moeten zijn? Het is soms voor een student al erg genoeg dat je naar de examencommissie moet stappen en dan krijg je ook nog diezelfde docent voor je neus.
De examenscommisie die gelinkd is aan de Pabo HUA is een commissie waar ik erg blij mee ben. Objectieve mensen zitten erin maar ook geven ze je gelijk als je in je gelijk staat.
In zo’n situatie is mensen die wat afstand hebben inderdaad fijn, maar aan de andere kant zou het ook juist fijn zijn als er mensen inzitten die weten dat je je best doet en mee kunnen leven inplaats van mensen die alleen maar regeltjes citeren.
Wat als je een uitzondering op een regel aan wil vragen voor jouw unieke situatie ? Dan word je doorverwezen naar de examencommissie. Wat doen die ? Het regeltje citeren dat je hebt genoemd in je aanvraag en totaal de situatie negeren waarom er een uitzondering voor nodig is.
De examencommissie houdt geen rekening met persoonlijke omstandigheden. Alle regels zijn zo dat alles is dicht getimmerd. Je krijgt van de opleiding adviezen hoe verder te moeten en dat wordt later tegen je gekeerd door nieuwe regels in te voeren. Dan ben je een zeer uitzonderlijk geval en niemand weet hoe de regels zijn. Dan moet je daar weer achteraan en alles uitzoeken. Erg vervelend en kost veel tijd. Het zou fijn zijn als er meer rekening wordt gehouden met persoonlijke omstandigheden.