Ik stel me een nieuwe school voor

Remko van Broekhoven vindt het tijd voor een nieuwe school. Voor de bildung, en voor het plezier.

– De column van Remko van Broekhoven, docent journalistiek. Over bildung, verhuizen en HU-beleid. Het is tijd voor een nieuwe school.
 
Het klinkt als een fraai ideaal. Bildung, begrepen als algemene ontwikkeling, zelfontplooiing, beschaving zelfs. Meer dan het volgen van onderwijs en het leren van een vak is het de manier waarop een jonge man of vrouw het beste uit zichzelf haalt, geholpen door andere, oudere mannen en vrouwen die op dat vlak enige ervaring hebben, en recht van spreken bovendien. Een ideaal dat het nastreven waard is op de Utrechtse hogeschool en haar Faculteit voor Communicatie en Journalistiek die over een maand gaat verhuizen.
 
Waarom vermeld ik deze verhuizing? Omdat bildung een gebouw behoeft. Een plek waar mensen ’s morgens met plezier naartoe gaan. Een huis waar ze zich thuis voelen, met evenveel privacy als sociaal contact om efficiënt te kunnen werken. Een school waaraan ze gehecht zijn, ook als ze deze ’s middags of ’s avonds weer verlaten hebben. 
 
‘In gelul kan je niet wonen,’ zei PvdA-politicus Jan Schaefer ooit. In gelul kun je ook niet werken, zelfs niet als dat gelul spreekt over ‘nieuw’, ‘modern’ of ‘flexibel’. Mensen hebben rust en ruimte nodig, evenals zeggenschap over hun wonen en werken. 
 
Bij deze verhuizing is eens te meer vanaf de hoogste management-sferen van de HU beleid geparachuteerd; een beleid dat dezelfde hoeveelheid mensen in minder ruimte huisvest die bovendien met grote groepen tegelijk dient te worden gedeeld. Het heeft alle trekken van intensieve menshouderij. Of zo je wilt van een ‘scharrelschool’. 
 
Voor het journalistiek-filiaal van deze fabriek is het moment gekomen om zich onafhankelijk te verklaren. Ik stel me een school voor in een bescheiden gebouw. Twintig docenten en tweehonderd studenten. Uitdagende selectie aan de poort. Deeltijdbanen voor docenten die ook in de beroepspraktijk werken. Kleinschalig onderwijs op maat. Een organisatie die zich bescheiden opstelt, in dienst van het onderwijs. Een management dat de werkvloer kent. En docenten en studenten die elkaar weten te vinden, juist omdat ze ieder hun eigen plekken hebben. Een Rietveldacademie voor reporters kortom. 
 
Ja, misschien wordt het vijftig jaar na dato tijd dat de School voor Journalistiek opnieuw wordt opgericht. Voor de bildung, en voor het plezier. 
 
Volg ons op Instagram
Reageer!
Reageer!
Deel via...
 

19 reacties

Het is niet meer mogelijk om te reageren

  1. Het zou mooi zijn als je deze droom binnen de HU kunt realiseren. Klein en in hoge mate onafhankelijk zijn, en tegelijkertijd de voordelen genieten van gemeenschappelijke voorzieningen en mogelijkheden voor kennisdeling en samenwerking. The best of both worlds.

  2. De omstandigheden waaronder goed onderwijs kan plaatsvinden zijn nog altijd: Rust, Reinheid en Regelmaat. Mijn vragen zijn: Kan onderwijs rustig zijn als elke vijf jaar het curriculum of instituten worden veranderd? of als er telkens verhuisd wordt? kortom als verandering verzekerd is ?
    Inderdaad gaan er al stemmen op om de te grote ROC’s op te splitsen in kleinere scholen met maximaal 800 studenten. Dat is voor het HBO ook een voorspelbare ontwikkeling.

  3. Dat zou inderdaad het allermooiste zijn. De vraag is of de bestuurders van de HU hier ook voor open staan…

  4. Helemaal mee eens, Marcellinus. Het evenwicht is vaak zoek tussen behoud van het goede enerzijds, en noodzakelijke verandering anderzijds. Hopelijk zien onze bestuurders nu het belang in van continuïteit en van een terugkeer naar de menselijke maat.

  5. Die menselijke maat zit volgens mij in het contact tussen student en docent in de klas! Heeft een docent oog en oor voor de groep en de individuele student. Helaas is daar soms nog een wereld te winnen.