In het kader van opruimen kom ik het HU Magazine tegen van maart 2011, en stel vast dat niet alles positief verandert, ondanks werkgroepen, beleidsplannen en verhuizingen. Cor Jansen, die nu al vier jaar eenzelfde functie heeft op de Universiteit Utrecht, directeur marketing & communicatie, als zes jaar daarvoor op de Hogeschool Utrecht, constateert in een interview gebrek aan inspirerend leiderschap. Hoewel ik alles nu van de zijlijn bekijk, denk ik dat dit nog steeds opgeld doet.
Een aantal uitspraken van hem. "Een briljant docent hoeft nog geen goede manager te zijn." "Waarom 's avonds en in de weekenden de zalen en lokalen niet gebruiken?" "Studenten krijgen steeds minder tijd om te studeren."
Een artikel over de lage waardering van de HU in de de Keuzegids. Dat moet aangepakt worden. En na vier jaar zijn een aantal instituten er inderdaad in geslaagd om hoger op de ranglijstjes te komen.
Dan een pagina over de commissie Gispen, oud-rector van de Universiteit Utrecht. Een beetje ingevoerde docent zou de uitkomsten van dat rapport veel eerder op papier hebben kunnen zetten. Maar de HU wil net als overheidsinstanties graag commissies 'van buiten' laten zeggen wat er moet veranderen, terwijl dit bij de goegemeente veel langer bekend is. En is er veel veranderd?
Een briljant manager maakt zichzelf overbodig. Daar zijn er maar een paar van. En die zijn geen manager meer in de fantastische bedrijven waar ze mogen werken.
Een manager hoeft geen briljant docent te zijn. Hoewel? Is dat eigenlijk geen noodzakelijke voorwaarde bij leren, motiveren, leiden, ontwikkelen, beoordelen en veranderen?
Ik denk dat je de uitspraak van Cor Jansen moet zien in het rijtje: "Een goede vertegenwoordiger is nog geen goede verkoopleider" en "een goed paard is nog geen goede ruiter." (van Co Adriaanse)