De bezuinigingen bij HU Diensten hadden wellicht beter door middel van een korte reorganisatie kunnen gebeuren, dus niet via natuurlijk verloop over een periode van vier jaar. Dat zegt collegevoorzitter Jan Bogerd.
Bogerd, in een kort interview met Trajectum: ‘Achteraf realiseer ik me dat we daarmee een periode van vier jaar onzekerheid voor mensen in de lucht houden. Dat is misschien niet zo’n goede keuze geweest. Wellicht hadden we beter voor een formele reorganisatie kunnen kiezen: met gedwongen ontslagen, maar met een periode van pijn voor korte duur.’
Dit voortschrijdend inzicht duikt ook op in een lijst met vragen en antwoorden (Q&A) die is opgesteld naar aanleiding van een kritisch artikel in NRC Handelsblad. De Q&A is breed verspreid, onder meer onder directeuren, lectoren en leden van de Hogeschoolraad en opleidingscommissies. Deze aanvullende informatie is volgens het college nodig om een goede dialoog te kunnen voeren.
Kwaliteitsverlies
Deze opstelling lijkt een kentering in het denken over de manier van bezuinigen. In een interview met Trajectum (vanaf pagina 26) uit februari 2015 noemde Bogerd het een ‘groot voordeel’ dat de operatie geen reorganisatie is. Want dan bestaat het risico dat mensen met goede kansen op de arbeidsmarkt vertrekken en dat zou leiden tot een ‘enorm kwaliteitsverlies’, stelde hij. ‘Omdat wij de kwaliteit willen handhaven kiezen wij ervoor om het niet via een reorganisatie te doen’, zei Bogerd in het interview.
Om het relatief hoge aantal aan ondersteunend personeel te reduceren, moest het college destijds kiezen uit de opties van een formele reorganisatie (met gedwongen ontslagen) of een traject van vier jaar, waarbij op het natuurlijk verloop bij medewerkers werd ingezet. In overleg met de Hogeschoolraad en raad van toezicht werd besloten om gebruik te maken van het natuurlijk verloop. Daarbij werden tijdelijke contracten vaak niet verlengd en kwam er geen vervanging van mensen die een andere baan vonden of met pensioen gingen.
De periode van reductie werd gesteld van 2013 tot en met 2016. Bogerd: ‘Het natuurlijk verloop was zeven procent per jaar. De taakstelling voor de bezuiniging was vijf procent per jaar. Toen dachten we: als we dat op een goede manier managen, kunnen we de bezuinigingen realiseren zonder gedwongen ontslagen.’
Complicerende factor
Een complicerende factor was dat in het eerste jaar van de operatie de vijf procent reductie bij lange na niet werd gehaald. Dat kwam doordat de vacatures grotendeels toch werden opgevuld. ‘Dat betekende dat er nog drie jaar overbleef om die twintig procent te realiseren’, vertelt Bogerd. Een strenger beleid bij het opvullen van vacatures en tijdelijke contracten leidde tot spanningen op de werkvloer.
Ook ontstond er vertraging bij onderwijslogistiek. Bezuinigingen bij de medewerkers van planning, roostering en cijferverwerking bleken alleen mogelijk nadat zij waren ontvlochten (gecentraliseerd) en de processen geharmoniseerd. ‘Toen hebben we extra budget vrijgemaakt om de bezuinigingen bij onderwijslogistiek een half jaar langer te rekken, dus tot medio 2017’, legt hij uit.
Volgens de collegevoorzitter is het nu al merkbaar dat de ondersteuning vanuit HU Diensten is verbeterd: ‘We horen terug van opleidingsmanagers dat de ondersteuning betrouwbaarder is en dat de systemen beter werken. Natuurlijk moeten veel mensen er nog aan wennen. Managers moet nu ziekmeldingen zelf in de computersystemen invoeren terwijl dat vroeger door anderen werd gedaan. Dat geldt ook voor mijzelf. Maar ik ben evenveel tijd kwijt als ik een mailtje stuur naar een secretaresse met de vraag om iemand ziek te melden dan dat ik het zelf doe.’
Het is alleen iets goedkoper als de secretaresse dat werk doet…
Dit gaat nog steeds over de bezuinigingen terwijl het probleem waar we nu mee te kampen hebben wel voortvloeit uit de bezuinigingen, maar daar au fond niet veel mee te maken heeft. In de afgelopen jaren is de aansturing van de organisatie veel directiever geworden en zijn nieuwe management vacatures vervult door ja-zeggers die blind doen wat er gezegd wordt. Een reorganisatie had dat proces niet anders laten verlopen. Het gevolg van al het gesol met mensen en slecht leiderschap is een organisatie waar veel mensen zich onveilig voelen. Ze voelen zich zelfs te onveilig om het werktevredenheidsonderzoek in te vullen (bang dat de resultaten herleid kunnen worden).
Bovenstaande organisatieveranderingen zijn niet omkeerbaar met een strategisch plan en zelfs niet met een jaar op de hei. Je gaat van ja-zeggers niet zomaar leiders maken. We moeten eigenlijk weer van die ja-zeggers af, anders komen we niet verder.
@hadjememaar de nee-zeggers en de mensen die hun mond wel open durfden te doen binnen de HU zitten nu thuis. Of elders. In tegenstelling tot wat hier boven staat, zijn ze gedwongen ontslagen. Overigens, om nooit meer terug te keren.
Jan, los van het feit dat onduidelijk is of je via opleidingsmanagers en zonder nulmeting kunt beoordelen of de dienstverlening ook verbeterd is voor het onderwijs zelf, wat ga je doen aan de onderwijsonvriendelijke mentaliteit binnen je organisatie? Ik heb niks tegen tegen een mooi pak, maar er zijn diverse cruciale schakels -NRC gebruikt de overdrachtelijke term “pakkenmannen”- in de organisatie waarvoor jij eindeverantwoordelijk bent, die daar niet thuis horen. Jij en ik hebben het hier vaker over gehad, je weet dat deze situaties en het slechte leiderschapsgedrag veel te vaak voorkomen binnen de HU en dat de collaterale schade van die aanpak en het gedrag van die mensen altijd dat wat goed gaat binnen de HU, zal besmeuren. Dus waar wacht je op? Pas je aanpak aan en maak van de HU een gezonde mensvriendelijke werkgever die niet meer bekendstaat als de slechtste HBO werkgever van Nederland! Durf dus onverbloemd én strategisch te zeggen dat de beschreven angst, intimidatie en machtsmisbruik nooit meer zullen voorkomen zolang jij collegevoorzitter bent.
Beste Jan,
In je reactie op het NRC-artikel schrijf je o.a.: “Ter illustratie worden enkele situaties genoemd die feitelijk onjuist zijn. NRC Handelsblad heeft zich daarbij vooral gebaseerd op onvolledige informatie die zij onder meer van (oud-)medewerkers hebben ontvangen.”
Volgens mij doe jij precies hetzelfde wat je juist het NRC kwalijk neemt, je verhaal baseren op onvolledige informatie a.d.h.v. situaties die feitelijk onjuist zijn: “Volgens de collegevoorzitter is het nu al merkbaar dat de ondersteuning vanuit HU Diensten is verbeterd: We horen terug van opleidingsmanagers dat de ondersteuning betrouwbaarder is en dat de systemen beter werken.”
Iets met een pot en een ketel…
Ik voorspel dat het de heerschappij van Bogerd en co niet zo lang zal duren als die van de vorige voorzitter. Alleen kan ik dit niet hard maken wegens het ontbreken van volledige informatie en feitelijke juistheden.
PV
applause pour Patrick e Piedro Dolor! Heel steekhoudende argumenten, beiden. Gebaseerd op feiten. De Gouden Graal, immers? e v i d e n c e beest?
Na al die serieuze reactie effe om om te lachen…uit een Hu vacature: “De HU is een transparante organisatie door open communicatie met elkaar en onze omgeving. De besturingsfilosofie van de HU is gebaseerd op het werken in teams. Uitgangspunt in de samenwerking is dat we onze kennis delen en doen wat we beloven, in- én extern. Dat betekent dat we elkaars verschillende competenties en expertises consistent erkennen, gebruiken, delen en versterken. Zodat we er met elkaar uit halen wat er in zit”.
Een giller, toch!?
Dat is inderdaad lachen. keeping up Appearances met Jan in de rol van Hyacinth.
@hadjememaar. HA HA HA HA!!
Toch nog wat te lachen in de comments van het huisorgaan van de HU!!!
Reorganisatie zou ook kloppender geweest zijn voor onderwijsgevenden, de zogenaamde reductie en het natuurlijk verloop is een vals spel.