HU-docent Chris van der Heijden kreeg het afgelopen weekend vele steunbetuigingen over zijn opmerkingen in een artikel van NRC Handelsblad over de bezuinigingen en ‘verstikkende’ sfeer op de hogeschool.
Van der Heijden, docent aan de School voor Journalistiek, zei onder meer: ‘We zijn een verticale organisatie geworden. De gevolgen zijn niet te overzien. Er ontstaat een papieren werkelijkheid. Jonge mensen durven daar niet tegenin te gaan, want ze zijn bang voor hun baan. Niemand is verantwoordelijk, er wordt steeds meer verwezen naar protocol.’
Het gevolg was dat hij dit weekend werd ‘overvallen’ door telefoontjes, mails, apps en sms’jes van bekende en onbekende collegadocenten en medewerkers van de hogeschool. Ze bestempelden hem als ‘held’ en hij verdiende een ‘vrachtwagen vol bloemen’, schrijft hij in een brief aan het college van bestuur.
Kritiek niet opzij schuiven
Mooi, maar wel wat teveel van het goede, vindt hij. ‘Ik wist en weet temeer niet goed hoe hiermee om te gaan omdat ik gewoon zeg wat iedereen om mij heen al jaren zegt en wat ik op vele plekken ook al eerder heb beweerd.’
Met verbazing las hij de reactie van het college van bestuur op het artikel, ‘met daarin volledige ontkenning van de kritiek en een even zo volledige rechtvaardiging van het eigen optreden’. Hij beweert niet de waarheid in pacht te hebben. ‘Maar het is, me dunkt, een kwestie van goed en verstandig beleid een dergelijke kritiek niet zonder meer opzij te schuiven. Ik geloof niet dat er ooit iemand slechter is geworden van openheid, een kwetsbare opstelling en dialoog.’
Hij vraagt het college om zijn brief te publiceren op Sharepoint en HU-website, een vrije dialoog te organiseren, de mogelijkheid te bieden nader onderzoek te doen en zonodig het beleid aan te passen.
Een woordvoerder van het college laat in een reactie weten druk bezig te zijn met de dialoogbijeenkomsten en komt hier later op terug.
Misschien toch maar even de volledige brief – nu hij hier deels ook al staat. By the way: waarom nu weer een woordvoerder?
4 april 2016
Geachte leden van het CVB,
Met verbazing las ik afgelopen vrijdag uw briefje over het te verschijnen artikel in het NRC Handelsblad. Waarom zoveel angst? Waarom zoveel indekking? Dat men zelfs in het weekend kon reageren!
Met nog grotere verbazing las ik de volgende dag uw reactie op het artikel, met daarin volledige ontkenning van de kritiek en een even zo volledige rechtvaardiging van het eigen optreden. Wie anders dan uzelf is daarbij gediend? En pijnlijker: een en ander is ongeveer de best denkbare illustratie van hetgeen in het artikel wordt gesteld.
Ondertussen werd ik tijdens mijn weekend totaal overvallen door telefoontjes, mails, what’s apps en sms’sjes van veelal mij totaal onbekenden, niet alleen van docenten maar ook van ondersteunend personeel van de Hogeschool. Velen daarvan brachten mij in grote verlegenheid door woorden als held e.d. te gebruiken. ‘Je verdient een vrachtwagen vol bloemen’ zei iemand. Dit vond ik wel weer mooi maar ook wat veel van het goede. Ik wist en weet temeer niet goed hoe hiermee om te gaan omdat ik gewoon zeg wat iedereen om mij heen al jaren zegt en wat ik op vele plekken ook al eerder heb beweerd.
De meer nuchtere reacties zijn voor mij dan ook een zoveelste bevestiging van het sinds lang bekende. Een paar citaten uit de briefjes e.d. die ik afgelopen dagen kreeg:
• Goed zo, eindelijk komt het verhaal naar buiten
• De ‘top’ lijkt horende doof en ziende blind. En dan past een andere wijze van aandacht voor de verkeerde zaak
• Het stuk is geschreven vanuit de kant van docenten, maar er is ook veel mis bij de medewerkers van HU-diensten… [volgen voorbeelden] Zo zijn er helaas nog vele, vele voorbeelden te noemen. Het is een wonder dat we nog allemaal zo betrokken zijn bij de HU
• Bij het CvB weten ze niet helemaal wat er in de Hogeschool gebeurt… Ze lezen rapporten
• Goed dat je je mond open doet. Wij weten natuurlijk dat het allemaal nog veel erger is.
En zo tientallen meer.
Hoe nu verder? Volgens mij is er slechts één juiste en waardige manier om dit te vervolgen:
1. de publicatie van dit schrijven op dezelfde plek als waar u uw reactie heeft neergezet
2. de opening van een dialoog die niet alleen door u wordt geregisseerd
3. het verschaffen van middelen en mogelijkheden aan enkele critici om nader onderzoek te doen naar de juistheid van hun c.q. uw opinie en vervolgens, desgewenst, met aanbevelingen te komen
4. en, indien noodzakelijk, op basis hiervan een aanpassing van het beleid.
De HU is net zo goed van ons als van u, ik zou geen reden kunnen bedenken waarom het anders is. Ik pretendeer geen moment wijsheid & waarheid in pacht te hebben. Nogmaals, wat ik beweer(de) hoor ik al jaren, van iedereen, hoog en laag in de organisatie. Het is zeer moeilijk te zeggen of deze mening de juiste en de meest verstandige is en zo ja, hoe daarmee om te gaan. Maar het is, me dunkt, een kwestie van goed en verstandig beleid een dergelijke kritiek niet zonder meer opzij te schuiven. Ik geloof niet dat er ooit iemand slechter is geworden van openheid, een kwetsbare opstelling en dialoog. Daarentegen geloof ik niet alleen maar weet ik uit onderzoek en ervaring ook (ik ben in hart en nieren historicus en geen 25 meer) dat vele zaken en vele mensen slechter zijn geworden van een tegenovergestelde houding.
Ik heb dan ook alle vertrouwen in een goed vervolg.
met hartelijke groet,
Chris van der Heijden
Mooie brief!
Daarnaast is het weer teleurstellend dat we moeten wachten op een (naar alle waarschijnlijkheid) teleurstellende reactie van de woordvoerder. Misschien dat mensen een keer echt boos moeten worden, ipv telkens teleurgesteld te worden…
Mooie brief Chris, ik sluit me hier van harte bij aan. Helaas zijn we geen HU collega’s meer -pogingen tot openheid, kwetsbaarheid en dialoog eisen soms hun tol bij de HU- ook ik heb diverse reacties ontvangen van vrienden bekenden en oud-collega’s. Ik hoop dat er meer ruimte voor zelfreflectie is dan uit de reactie van het CvB blijkt. En ook ik hou alle vertrouwen. Voor jullie dan.
Zou het vervuilen van je eigen nest nou echt de meest effectieve manier zijn?
Tja, en zelfs de woordvoerder van het college komt uit het netwerk van de pakkenmannen…het college “ingepakt” 😉
Enne: anoniem, gezien je reactie…ook uit het netwerk zeker?
ik ga niet al te veel reageren, nu mogen anderen even maar als een brief als de mijne nestbevuiling heet, als dat gezegd wordt door iemand die anoniem wenst te blijven en als dat normaal wordt gevonden, houdt Nederland op het land te zijn dat we in afgelopen vijftig jaar gebouwd hebben. Wat een treurnis en wat een herinnering aan tijden die, dacht ik, achter ons lagen
Beste mensen.
Ik mag niks onaardigs over de HU zeggen. Maar ik kan me volledig vinden in de strekking van genoemd artikel.
Als ik daarbij zeg dat de HU een geschiedenis heeft opgebouwd in het benoemen van de verkeerde mensen op veel plaatsen dan is dat geen diskwalificatie van de HU maar mijn eigen mening.
Het zou beter geweest zijn om andere mensen te benoemen in het middenkader, maar ja dat helpt niet meer. Ondertussen zijn er heel veel mensen met onterechte verkeerde beoordelingen (vind ik) ontslagen, omdat de HU zo nodig moest bezuinigen.
En van de extra uren voor de docenten, meer contacturen voor studenten is het meeste op gegaan aan extra taakjes, extra overlegjes, vind ik tenminste.
Dit alles omdat de HU (naar mijn mening) zonodig IN CONTROL WIL ZIJN.
Om wangedrag van het middenkader voor te zijn lijkt het mij een goede zaak dat docenten en medewerkers hun managers beoordelen zoals zij beoordeeld worden. Dan mogen de managers weer hun managers beoordelen enzovoort tot aan de top. Twee slechte beoordelingen door je “ondergeschikten” en je vliegt er uit. Wetje maken dat er “dialoog” ontstaat?
Volgens mij zijn we allemaal fofessionals en zeker in staat om het handelen van onze meerderen te beoordelen.
Meer declareren dan wat je gewerkt hebt is gewoon fraude. Het geven van een (vals) alibi maakt je medeplichtig aan diefstal. Maar het zal wel weer een misverstand zijn, ik zal het wel weer verkeerd begrepen hebben.En zo blijft alles weer bij het oude en gaan we op dezelfde voet verder.
Het CvB gaat op dialoogbijeenkomsten alles nog een keer aan ons uitleggen. We hebben het al die jaren natuurlijk verkeerd begrepen. De voorzitter van het CvB legde aan Trajectum jaren geleden al eens uit dat docenten niet moeten zeuren over al het papierwerk: toen hij docent was waren er nog geen rekenmachines, dat was nog eens veel werk. Het dedain…
Hartelijk dank, collegas.
Het artikel is dapper en goed. De verklaring van het CvB heb ik nog niet gevonden. Welke feiten zijn onjuist? De WBO? De heeidagen? De cijfers van de ombudsman en vrouwen? De kosten van de change managers?
Ik sluit me hier bij aan
Ik vind de brief juist voorbeeldig, uitnodigend, open en transparant. Als mensen aan het roer jarenlang pijnlijke veranderingen voeren, het waarom herhalend, het hoe niet verklarend… ja. Mijn goede collega’s zijn al op straat, onterecht. Waarom de brief niet? Waarom een artikel niet? Zou een bestuur niet vlekkeloos moet zijn, vooral als medewerkers de organisatie moeten verlaten, en voor de organisatie moeten overwerken?
40.000 euros bruto bij een dag van 8 uur om een kenniscultuur in een angstcultuur te veranderen. Hoeveel kost de ziektevefzuim?
Schaamteloos
Enige tijd geleden geleden is een onderzoek gehouden binnen de HU om te verifiëren of er misstanden zouden hebben plaatsgevonden door de HU top. Uiteraard kwam uit dit onderzoek ‘niets aan de hand, doorlopen, mensen’. Uiteraard kwam de ‘onafhankelijke’ onderzoeker (Frits Lintmeijer) uit het vriendjesnetwerk van deze ‘specialisten’ (of vult u zelf een woord in). Het blazoen moet natuurlijk schoon. Hulde aan de docent die nu spreekt, hulde aan het NRC, hulde aan de persvrijheid. En iedereen die bij de HU werkt: strekte! Hopend op betere tijden…
Iemanddoetiets.nl laat zien dat een docente VO op de drempel van de Hoge Raad staat om uitspraak te vragen over het huidige taakbeleid binnen onderwijs.
Volg en steun iemanddoetiets.nl
Het is moeilijk om in dialoog te gaan met een CvB als je een contactverbod krijgt. Begrijpt het CvB überhaupt de betekenis van dialoog?
Ik ben niet voor niets vervroegd met pensioen gegaan!
Er is Bij de wisseling van de wacht bij het college van bestuur dus niets verandert het is alleen nog maar slechter gegaan. Wat een treurnis voor alle medewerkers van de HU op de PAKKEN na natuurlijk!
Het meest trieste is nog wel dat een hbo jonge mensen moet opleiden tot kritische denkers, kritische burgers. Hoe is dit mogelijk als hun docenten monddood worden gemaakt en bij het uiten van kritiek worden ontslagen? Verder gaan mevrouw Bussemaker en Sander Dekker ook niet vrijuit. Die houden minimaal deze werkwijze gewild of ongewild in de hand en het rapalje in toren C een hand boven het hoofd. Een schande voor het hoger onderwijs in NL!
Inmiddels drie artikelen in Trajectum met nogal wat reacties.Ik herken veel en kan vrijwel alles beamen, op één ding na: de roep om het aftreden van het CvB onderschrijf ik perse niet; integendeel! Juist nu moet het CvB zijn / haar verantwoording nemen, dus aanblijven, een echte dialoog starten én een diepgaand en onafhankelijk onderzoek entameren.
Ik ben nu bijna 5 jaar weg (gewoon gepensioneerd op mn 65ste). Eigenlijk verbaas ik me erover dat dit artikel nu pas in de krant staat en niet enkele jaren eerder. Ok, toen waren er nog geen ‘pakkenmannen’ maar het beleid en daardoor de sfeer was toen al verrot. Wens alle collega’s die nog door moeten/mogen veel wijsheid.
Daan
Juist, verantwoordelijkheid nemen, het beste wat CVB kan doen
@wappa, ik ben er niet van overtuigd dat het CvB de opslag kan maken. De neiging tot direcrief aansturen zit heel diep en is inmiddels geimplementeerd in alle lagen van de organisatie. Ik ben wel benieuwd naar het standpunt van de raad van toezicht. Zij zijn al een poos geleden geinformeerd over problemen met de bejegening van het personeel en ook zij treden niet handelend op maar later zich leiden door mooie verhalen van het CvB.
@hadjememaar. Als het CvB het lef heeft om pakkenmannen aan te stellen en die zo lang hun gang te laten gaan, zouden ze, gezien alles nu, ook het lef moeten hebben een streep te zetten, fouten toegeven en nu verder als Hu zoals we die een tijdje geleden kenden. De vraag is idd of het CvB dit lef heeft. Ik ben benieuwd.
Hallo Wappa, het probleem is dat het CvB niet inziet dat ze een fout gemaakt hebben met het aanstellen van pakkenmannen, dus waarom zouden ze vol overgave iets gaan doen waar ze het nut niet van inzien?
@Hadjememaar. Vertrouwen in bestuur en leidinggevenden is in mijn optiek cruciaal voor wat dan ook, zeker in een professionekle organisatie met de doelen die de HU zich stelt in HU 2020. Op dit moment is het vertrouwen m.i. niet al te groot en wordt iets in het DNA van de organisatie aangebracht dat er voor gaat zorgen dat dit alles nog minstens 10 jaar na gaat ijlen. Vergeet de doelstellingen 2020 dan maar….Ik denk dat met name Jan slim genoeg is om dit te begrijpen en tegelijkertijd dapper en sterk genoeg is om het roer om te gooien….en dan bedoel ik niet het vrij obligaat noemen dat een reorganisatie wellicht beter geweest zou zijn….
Als je transparantie wil, geef dan zelf het goede voorbeeld door niet anoniem je bericht te plaatsen… Durf jezelf te laten zien en spreek je uit enwerk constructief aan een mooiere HU. Gevraagd en ongevraagd, via medezeggeenschap en op andere manieren, niet in wandelgangen maar direct. Een gezonde en veilige werkomgeving creëer je samen.
@Suzanne Unck uit ervaring weet ik dat transparantie en constructieve kritiek binnen de HU bestraft worden. Positiever kan ik het niet brengen voor de overblijvers.
Volgens mij is machtsmisbruik, gebrek aan onderwijskundig en mensgericht leiderschap en structurele grootschalige onverschilligheid ten aanzien van publieke kerntaken de reden voor de al jarenlange slechte berichtgeving rond de HU. Daarnaast bieden de slechte WBO resultaten en matige prestaties ook nauwelijks reden tot optimisme. Als je dat analyseert red je het niet met een bestuurlijke verklaring die achteraf een reorganisatie bepleit in plaats van het gekozen geleidelijk verloop. Op veel plekken in de HU wordt goed werkgeverschap willens en wetens met platvoeten getreden. Die kwaadwilligheid zal toch echt eerst moeten worden uitgeroeid wil je constructief aan de slag gaan.
Helemaal met je eens Suzanne. Maar de personeelsraad en de ombudsmannen zijn niet voor niets opgestapt/weggestuurd. Ze hebben het geprobeerd op jouw manier. Helaas heeft het CVB zelf deze omgeving gecreerd door in zee te gaan met een groep mensen die niet gediend is van openheid en inspraak; en dit zelfs afstraft. Het is triest maar waar
Toch worden zaken alleen maar zichtbaar (zeker nu, onder een vergrootglas) als je open en duidelijk durft te zijn. Ook voor het CvB van belang om helderheid te krijgen over wat het echte probleem is: niet wat er moet gebeuren, maar hoe er soms met mensen wordt omgegaan. Ik heb altijd geprobeerd dit bespreekbaar en zichtbaar te maken.
Ook ik kan als oud medewerker niets anders zeggen dan dat ik blij ben dat de beerput open is en fat ik weg ben. Ook ik ben afgelopen schooljaar met een onvoldoende beoordeling richting uitgang geholpen… Met 20fte aan andere collega’s .Door een manager die zelf niet functioneert. De HU kiest duidelijk voor opleidingsmanagers die niets anders kunnen dan opdrachten uitvoeren van narcistische directeuren met zeer weinig empathie. Op mijn faculteit werden regelmatig verwijzingen gemaakt naar NSB ers. Zo Treurig was de situatie. Hopelijk zijn dit de laatste stuiptrekkingen van een achterhaald middeleeuws management. Op naar nieuwe managers, dat verdienen mijn top oud collega’s en de leukste studenten van NL!
Herkenbaar dit laatste. Toen ik als voormalig opleidingsmanager bepaalde zaken vanuit de directie ter discussie stelde en weigerde mensen weg te werken, stond ik al gauw “op straat”. Men schuwde daar niets bij: dreiging, intimidatie, mailbox werd gelicht en zelfs werden mijn mailtjes vervalst. Ben blij dat ik daar weg ben, maar mijn hart bloedt als ik dit allemaal lees!
@Suzanne Unck; aansluitend op de zoveelste berichten; wat heeft het CvB nog meer nodig om toe te geven dat er compleet misplaatste en onderwijs onwaardige mensen op cruciale plekken in de organisatie zitten?
Het NRC artikel was duidelijk, Chris van der Heijden is duidelijk, de ombudsmannen zijn duidelijk, de vertrouwenspersonen zijn duidelijk, de WBO resultaten van de afgelopen 6 jaar zijn duidelijk. De reacties hier zijn duidelijk.
En ik heb een waslijst aan mensen die hier niet meer willen schrijven, maar de organisatie om dezelfde redenen hebben verlaten. Er komt een moment dat een onafhankelijke macht zal constateren dat het toestaan van dit soort wangedrag feitelijk verwijtbaar en laakbaar handelen is.
In alle commentaren tot nu toe van het CvB mis ik twee dingen:
– Echt uitleg en duidelijkheid op de feiten die het artikel van de NCR noemt. Onafhankelijk ondezoek is nodig.
– Echt aandacht voor het effect dat het strategisch (?) aanpak van het CvB op de mensen heeft en heeft gehaad. De CvB zijn onze ouders niet, maar minstens een lid daarvan is dader.
Bij het laatste commentaar van Bogerd lijkt het alsof het natuurlijk verloop, natuurlijk verloop is. Er zijn brutale strategieën toegepast, zoals de negatieve beoordelingen die nergens op gebaseerd zijn. Er zijn ook andere sadistische middelen: het werk voor iemand zo onmogelijk, naar, onduidelijk te maken, dat voor deze iemand er twee keuzen over blijven: de organisatie verlaten (inkomen, vrienden en collega’s en jarenlang betrokkenheid)of je leven. Wat zo gaat het met werk. Het vult een belangrijk deel van je leven.
In dit veranderingsproces bepalen slechte leiders wie weg moet. De talenten gaan dus zo ook weg.
Maar ik zou niet praten over talenten. Ik zou praten over de mensen die de organisatie maken.
De mensen die bij de organisatie blijven, bewegen voort in de richting (welke richting? Is deze al bekend?) die slechte leiders bepalen. Ay als je een voet buiten het pad zet! (Maar waar is het pad?) Je hoor dan niet bij de organisatie.
Ook mensen met ethische principes proberen weg te gaan.
Daar denk ik nu aan, aan ethiek. Ik weet het. Het is abstract. Vertrouwen is nu een beter woord. Wat betekent dat voor de HU? Dat als je geen vertrouwen voel, weg moet?
Het zou me interessant lijken om feiten met elkaar te delen.
Hebben we hier de ruimte ervoor?
dankzij mijn wegwerkoperatie bij de HU kan ik me nu voor het eerst (een beetje, een beetje dan) voorstellen hoe mensen zich gevoeld moeten hebben in de oorlog. Die onmenselijke dreiging, bedreiging, ontkenning van al het menselijke, door de angst een mens ontkennen, deze afsnijden van het ambt wat hij al jaren uitvoert. En vaak ook de identiteit en de trots van een persoon, van wie hij is. Wat hij doet. Je wordt ontkent. Je bestaan wordt gewist. Dan nog de onmogelijkheid om hierover te praten, want de manager wordt ook bedreigd. Ik kan u uit eigen ervaring vertellen dat dit verschrikkelijk voelt. Zelfs de interne hulplijnen zijn afgesneden en worden genegeerd en bedreigd. Onmenselijk. Onvergetelijk. Onvergeeflijk.
Open zijn aan de HU is je eigen graf graven. Dat is het resultaat van het jarenlange verdeel-en-heers-beleid. En dat zeg ik uit ervaring.
Inderdaad. Alle middelen worden ingezet om iemand weg te werken.
Helemaal mee eens. Ik ben net als jij zwaar beschadigd door deze HU-Wegwerkoperatie. Velen stonden erbij en keken ernaar. Een enkeling tekende protest aan en werd zelf ook hardhandig weggewerkt. Het is inderdaad met geen pen te beschrijven, onmenselijk en onvergeeflijk.
ik heb een blog geopend, laat me feiten weten, ik zet ze erop: protocolitis.blogspot.com
Het aantal reacties op het HU-gedoe neemt al sterk af….dat laten we toch niet gebeuren!!! Het zal toch niet zo zijn dat één van de pakkenmannen gelijk krijgt toen hij afgelopen week zei: “Effe bukken, dit waait ook weer vanzelf over”.