Docent Patrick Ubags heeft zijn baan bij het Institute for ICT opgezegd vanwege de gang van zaken rond een officiële waarschuwing tegen hem. Die waarschuwing werd pas na een klachtenprocedure ingetrokken. Inmiddels is hij aan de slag bij Avans Hogeschool.
Eind september vorig jaar ontving Ubags een officiële waarschuwing van zijn leidinggevende. De reden: hij had enkele mails gestuurd die als ‘ongepast en onprofessioneel’ werden bestempeld. Als de docent in de toekomst nog meer van dergelijke berichten zou sturen dan zouden ‘rechtspositionele maatregelen’ volgen, zo werd hem meegedeeld.
Ubags was zich van geen kwaad bewust. Hij had onder meer voorgesteld om de werkbeleving onder docenten te betrekken in een onderzoek naar studiesucces bij studenten. Een constructieve opstelling waarmee hij gebruik maakte van zijn professionele ruimte als docent, vindt hij. Als lid van de faculteitsraad en voormalig lid van de Hogeschoolraad neemt hij geregeld deel aan het debat binnen de hogeschool.
Tone of voice
Hij tekende bezwaar aan tegen de maatregel bij zijn instituutsdirecteur. Zij trok drie van de vier redenen van de waarschuwing in. Alleen zijn ‘tone of voice’ bleef een steen des aanstoots, waarbij de waarschuwing werd gehandhaafd. Verder adviseerde zij de docent een coachingstraject op het gebied van communicatieve vaardigheden te gaan volgen. Hierop diende Ubags een formele klacht als lid van de faculteitsraad in bij het college van bestuur.
Een gesprek met de instituutsdirecteur hierover ervoer hij als een ‘mensonterend kruisverhoor’, schrijft hij in een afscheidsbrief aan zijn collega’s. Het was voor hem de spreekwoordelijke druppel: hij voelde zich geschoffeerd. Hij zegde zijn baan op en ging op zoek naar een andere betrekking. Die vond hij per 1 februari bij Avans Hogeschool.
Rehabilitatie
Inmiddels is hij door het college in het gelijk gesteld, schrijft hij. De documenten over de waarschuwing zijn uit zijn personeelsdossier verwijderd. Hij ziet dat als een rehabilitatie, maar die komt te laat. ‘De zaak had nooit zo mogen lopen, er zijn grote fouten gemaakt met negatieve gevolgen voor mij en de organisatie’, schrijft hij. Enkele collegadocenten die ook zitting hebben in de faculteitsraad hebben in een brief aan de leiding aangedrongen op reflectie over deze zaak.
Het college van bestuur laat via een woordvoerder weten geen uitspraken te doen over individuele medewerkers.
Hmmmmm, ik weet nou niet of ik dit bericht nu zo kan waarderen.
Vooral omdat dit zo eenzijdig beeld geeft van de afgespeelde situatie
Jammer!
Ook al hiervan de helft waar, dan zegt Patrick terecht dat zowel de Docent als de HU hier lelijke schade hebben opgelopen. Sterkte Patrick!
Ik reageer graag onder mijn eigen naam.
@CalX dank je wel!
@Anoniem ik weet niet wie achter jouw bericht schuilgaat. Ik heb “de afgespeelde situatie” persoonlijk meegemaakt, maar ook ik ben ook nog steeds benieuwd wat precies de beweegredenen waren voor de uitdelers van de waarschuwing.
Wellicht kunnen de betrokkenen onder hun eigen naam en functie de ontbrekende kant van het verhaal hier beschrijven. Ik reageer er graag op, een open en eerlijke dialoog kan verhelderend werken.
Al zou je het als leidinggevende niet eens zijn met de ’tone-of-voice’ van enkele e-mails van een docent, dan doet de staat van dienst en de inzet van zo’n docent er toch ook toe? Zou een goed gesprek niet veel beter zijn geweest dan een officiële waarschuwing? Of is de leidinggevende niet bij machte om zo’n gesprek te voeren? (Zo kijk ik er als buitenstaander naar.)
@Henk P.
De Angelsaksische (marketing) term ’tone of voice’ is inhoudelijk erg ongelukkig gekozen als argument voor een officiële dreiging met rechtspositionele maatregelen. Want wat bedoelt iemand dan precies als uitdeler van die waarschuwing? Wat wil hij of zij bereiken? Hoe beoordeelt wie wat er verkeerd is aan welke ’tone of voice’ bij welke inhoud aan welke doelgroep? Vragen, vragen en nog eens vragen. De hele casus is zo futiel dat gelukkig niemand het in zijn of haar hoofd haalt de vrijheid van meningsuiting erbij te slepen.
Maar de voor onderwijskwaliteit essentiële professionele ruimte voor onderwijsgevenden, verdwijnt door dit soort seculiere inquisitie wel érg ver naar de achtergrond.
We kunnen het denken over deze zaak ook gewoon kantelen en starten bij de beginselen van goed werkgeverschap. Is dit handelen zorgvuldig? Is de personele straf proportioneel? Wordt de beslissing voorzien van een rechtmatige en evidente motivatie? Wordt er recht gedaan aan het gelijkheidsbeginsel en is er geen sprake van misbruik van bevoegdheden? Ik durf met een zekere stelligheid vanuit mijn positie te beweren dat er pas door het cvb recht is gedaan aan die beginselen. Maar ik sta ook altijd open voor een andere mening. Een mening die bestens niet beheerst wordt door dreiging met strafmaatregelen.
Het valt mij op dat Patrick wordt afgerekend op gedrag en niet op resultaat. Ik neem aan dat “tone of voice” niet is afgesproken in het RGW gesprek en dat hij ook niet de grenzen van het betamelijke heeft overschreden. Dan is een afrekening op dat vlak uiterst onprovessioneel en niet in overeenstemming met de regels van goed werkgeverschap zoalscde wet dat voorschrijft.
Ik maak dit soort gedrag van managers vaker mee. Het baart me zorgen.
@Chief dat klopt helemaal. Op mijn professioneel functioneren viel dan ook helemaal niets aan te merken. Sterker nog; de betreffende mails waren volledig in lijn met alle afspraken. Tenzij je achteraf een criterium als ’tone of voice’ verzint en zo een dikke laag smog rondom de waarheid weet te produceren.
Er is dus iets ernstigers aan de hand. Henk P. stelt hier vragen die vrijwel niemand van de collega’s binnen het iICT zal durven stellen. Het afbreukrisico is immers veel re hoog. Iedereen zou erbij gebaat zijn als er een uitgebreide reflectieslag omtrent het gebeuren plaats vindt. Waarom deze anpak, wat heeft dit per saldo opgeleverd of gekost en hoe pak je dit in de toekomst aan?
Opdat er weer in veiligheid en in gezamenlijkheid gewerkt kan worden aan verbeteringen, goed onderwijs en een fijne werkbeleving.
@Chief dat klopt helemaal. Op mijn professioneel functioneren viel dan ook helemaal niets aan te merken. Sterker nog; de betreffende mails waren volledig in lijn met alle afspraken. Tenzij je achteraf een criterium als ’tone of voice’ verzint en zo een dikke laag smog rondom de waarheid weet te produceren.
Er is dus iets ernstigers aan de hand. Henk P. stelt hier vragen die vrijwel niemand van de collega’s binnen het iICT zal durven stellen. Het afbreukrisico is immers veel re hoog. Iedereen zou erbij gebaat zijn als er een uitgebreide reflectieslag omtrent het gebeuren plaats vindt. Waarom deze aanpak, wat heeft dit per saldo opgeleverd of gekost en hoe pak je dit in de toekomst aan?
Opdat er weer in veiligheid en in gezamenlijkheid gewerkt kan worden aan verbeteringen, goed onderwijs en een fijne werkbeleving.
@Henk P.
Zou je om verwarring te voorkomen, je volledige naam willen vermelden? Dank!
Om dit soort wangedrag van managers te voorkomen pleit ik al een jaar of twee om de beoordeling ook om te draaien. Docenten beoordelen teamleiders, zoals zij ook door studenten worden beoordeeld en teamleiders beoordelen instituutsdirecteuren etc. Zo dwing je managers zorvuldig met hun menselijk kapitaal om te gaan en zich te bekwamen in leiderschap.
Patrick, succes met je carrière, je vertrek is een verlies voor de HU en we zullen je missen.
Dank je Nils! Jouw voorstel zou eigenlijk misschien niet nodig moeten zijn. Althans niet ter bestrijding van wangedrag. Als concept voor wederzijdse verbetering, inzicht en begrip vanuit een constructieve opzet lijkt het me een goed begin. Maar persoonlijk acht ik rijke -liefst metacognitieve- feedback als middel nog altijd veel krachtiger, dan een smalle beoordeling die tot doel is verheven.
Wangedrag wordt helaas in sommige gevallen door een onderwijsbelemmerende cultuur en vanuit verkeerde intenties veroorzaakt. Dat kun je niet zomaar voorkomen met een wederkerige beoordeling waarbij machtsverschillen een te grote rol spelen.