De 19-jarige HU-student Christijn Oosterwijk redde op woensdagmiddag 5 juli een 16-jarige jongen van de verdrinkingsdood. ‘Dit voelt heel onrealistisch.’
De eerstejaars student aan de Lerarenopleiding Geschiedenis voer als zeilinstructeur van Zeilschool Lombok op een motorbootje bij de Muntkade. ‘Eerst zag ik een paar jongens rustig zwemmen, maar ineens zag het er veel drukker en wilder uit. Eigenlijk wist ik toen al genoeg. Ik schopte mijn schoenen uit, gooide mijn mobiel in de boot en ben er achteraan gesprongen.’
De jongen was op dat moment al onder water verdwenen. Christijn dook naar beneden, voelde een rug, sloeg zijn arm om het lichaam en trappelde hard naar boven. Zwemmend op de rug sleepte hij de bewusteloos geraakte jongen naar de kant, waar zijn vrienden hem op de kade trokken.
Daar kwam het slachtoffer weer bij. Christijn: ‘De ambulancebroeder zei: “Je hebt een mensenleven gered.” Dat voelt nog steeds heel onrealistisch. Is dit echt gebeurd, vraag ik me nu nog af. En gelukkig dat het goed is afgelopen. Anders was ik blijven denken: had ik maar niet eerst mijn mobiel en schoenen weggegooid.’
Lessen
Het was toch al een rare dag voor de student. ‘Diezelfde ochtend had ik een mail gekregen van de examencommissie dat ik uitstel kreeg voor 15 studiepunten. Ik kan door naar het tweede jaar en moet alleen nog vakken inhalen. Daar was ik wel opgelucht over. En dan gebeurt er diezelfde middag zoiets. Een heel aparte dag.’
Hij probeert er voor zichzelf lering uit te trekken. ‘Als zeiler moet je altijd mensen in nood helpen. En nu ik dat heb gedaan, weet ik hoe oplettend je moet zijn. Niet alleen op het water, maar ook in het dagelijks leven. Straks sta ik als leraar voor een klas vol pubers. Daar zal niemand verdrinken. Maar ook daar helpt het als je oplet, ook bij dagelijkse dingen als plagen of pesten. Dat is voor mij een levensles.’
Ik fietste daar langs, op weg naar Nieuwegein om een leerling zijn vervolgopleiding in te helpen. Het was druk op de vlonder naast het water aan de voet van de J. P. Coenbrug. Als er al zoveel mensen bijeen zijn, kan ik verder fietsen, beter als ik er niet bij in de weg ga staan.
Nu lees ik wat daar gebeurde. Goed gedaan, man.
Die jongen die daar zwom, kon die echt zwemmen? Of was het er een als mijn leerlingen, op weg naar het diploma en net niet genoeg tijd om het in de lessen te behalen? En dan toch stoer met je vrienden het water in?
Het zijn veel moeilijke besluiten die je in je eentje neemt. Ik hoop dat het goed met hem gaat.
Heb je hem nog gesproken daarna?