De stress bij medewerkers van de HU is de afgelopen twee jaar iets toegenomen. Dat valt op te maken uit het Werkbelevingsonderzoek 2013 dat deze week is gepubliceerd. Het tweejaarlijks onderzoek werd door ruim 2300 personeelsleden ingevuld.
Van de vier ‘stressfactoren’ is de werkdruk toegenomen van 6,0 in 2011 naar 6,2 in 2013. De verstoorde balans tussen werk en privé liep op van 2,7 naar 2,9. De emotionele belasting door werk bleef gehandhaafd op 3,0 terwijl de e-mailbelasting ietwat zakte van 4,6 naar 4,5. De HU scoort op alle vier de ijkpunten significant slechter dan de benchmark: een onderzoek onder een groep die geldt als gemiddelde Nederlandse werknemer.
Ook de zogenaamde groep energiebronnen, waaruit medewerkers werkplezier putten, loopt gedeeltelijk achteruit. De autonomie die werknemers ervaren, is verminderd van 6,5 in 2011 tot 6,2 in 2013. De waardering voor het teamwork liep met eentiende terug naar 7,0, net als de ontplooiing: een 6,7. Daar staat tegenover dat de waardering van de leiding en de feedback op prestaties eentiende hoger uit kwam: respectievelijk 5,6 en 6,4. Deze ijkpunten vielen voor de HU allemaal beter uit dan die van de benchmark.
Vitaliteit
Ook de bevlogenheid van werknemers heeft de afgelopen twee jaar een klein deukje opgelopen. De ijkpunten vitaliteit en toewijding liepen iets terug, maar de flow (opgaan in je werk) nam wat toe. Ook hier laat de hogeschool een belangrijk lagere score zien in vergelijking met de gemiddelde Nederlandse werknemer. De reacties op de stress, zoals uitputting en cynisme, zijn in de twee afgelopen jaren meer geworden.
In het rapport wordt geconcludeerd dat de sfeer binnen de hogeschool ‘positief’ is. ‘De medewerkers hebben steun aan elkaar, alhoewel er wel ruimte voor verbetering zit in de samenwerking binnen teams. Men ervaart ruim voldoende mogelijkheden zich te ontwikkelen en krijgt feedback van zowel de leidinggevende als collega’s. Ook worden de medewerkers goed ondersteund door de leidinggevende. Er is ruimte voor verbetering op het gebied van de vrijheid die men ervaart in het werk.’
Buffer
Maar aan de andere kant werken zij ook in een ‘zeer belastende werkomgeving’. ‘Men ervaart een hoge werkdruk en geeft aan dat het werk ook emotioneel wat van hen vraagt. De emailbelasting is hoog. Door voorgenoemde belasting hebben medewerkers moeite om het werk thuis los te laten. Met andere woorden; de medewerkers piekeren nogal eens thuis over het werk.’
De werkbelasting wordt onvoldoende gecompenseerd door de energiebronnen, stelt het rapport (inloggen). 'Het gevolg is dat de medewerkers niet lekker in hun vel zitten. Zij zijn niet bevlogen en tegelijkertijd cynisch. Alhoewel ze niet uitermate vermoeid raken van het werk, krijgen zij er ook geen energie van.’
Ik mis iets in dit verhaal, namelijk: “Men is ontevreden over de opvolging van het onderzoek in de organisatie. Het is dan ook van belang om dit jaar het onderzoek goed op te volgen en veel aandacht te besteden aan het zichtbaar maken van vervolgacties naar aanleiding van het onderzoek in de organisatie. ”
Alleen een rapport kan je bewonderen op de ohhhs en aaahs van wat goed of niet goed gaat. Maar als dit rapport digitaal verzuipt in sharepoint en niet actief en/of zichtbaar opgepakt wordt, dan was dat zonde van het geld.
Dat er in een aantal gevallen geen opvolgacties zijn geweest, heeft direct te maken met de besturingsfilosofie van de HU. Vanuit de centrale HR dienst wordt “streng” toegezien en bijgestuurd op verbetering via planning en controlcycli. In de dagelijkse praktijk constateren we dat er helemaal geen sprake van is dat werkbelevingsproblematiek van de vereiste urgente verbeteracties wordt voorzien. Zo kan de papieren urgentie die op Sharepoint getoond wordt straffeloos worden opgevolgd met totale onverschilligheid op facultair en instituutsniveau.
Vanuit de HSR kan ik berichten dat de HR stafdienst vervolgens verzucht dat “het allemaal fout gaat in de lijn”. Mooie boel is dat. Zo kunnen we elkaar nog lange tijd voor de gek houden.