Waarom draag je wat je draagt? En heeft kleding invloed op wie je bent? In Student Style vraagt Trajectum studenten het hemd van het lijf over hun kledingstijl en hun identiteit. Deze keer: accountancy-student Job (25).
Wat heb je aan? ‘Ik draag een shirt van een band, gecombineerd met een game-thema (Cyberpunk). Daaroverheen een zwarte leren spencer met studs. Hier heb ik bepaalde accessoires aan toegevoegd die ik tof vind: nette handschoentjes, zilveren ringen en een gouden ring als verwijzing naar The Lord of the Rings, die ik aan een kettinkje om mijn nek draag’.
Hoe zou je jouw stijl omschrijven? ‘Gothic met kleurelementen. Die twee samen laten zien wie ik ben. Elke dag verschilt het hoeveel moeite ik erin steek, maar het is vaak zwart met iets van rood, groen of paars erdoorheen, al let ik er wel op dat die kleuren elkaar niet in de weg zitten.’
Past je stijl bij je persoonlijkheid? ‘Haha, die vind ik dubbel. Enerzijds zijn mijn outfits een perfecte weergave van wie ik ben: al mijn hobby’s zijn zichtbaar. Ik draag een bandshirt, want ik speel al sinds ik klein ben drums en zat tot kortgeleden in een band. De ring om mijn nek verwijst naar The Lord of the Rings, wat ik tof vind. Anderzijds hoor ik vaker: ‘Oh, wat is hij rustig voor hoe hij eruitziet.’ Mensen zijn ook verbaasd als ze horen dat ik accountancy studeer.’
Waarom Accountancy? ‘Die keuze heb ik vrij impulsief gemaakt. De financiën van mijn band liepen niet zo goed, dus heb ik me een week voor de deadline aangemeld voor accountancy. Ik dacht: als ik dit afrond, kan ik straks ook de financiën van bands erbij doen. Heel praktisch dus. Daarvoor heb ik trouwens ook even archeologie geprobeerd, en twee jaar het conservatorium, maar uiteindelijk ben ik bij accountancy uitgekomen.’
Wat zijn kledingstukken die je niet zou dragen? ‘Vrouwelijke kleding zou ik niet snel aantrekken, een rok bijvoorbeeld. De zanger van een band die ik tof vind doet dit wel, maar dat is echt niet mijn ding. Ik kleed me naar mijn hobby’s: ik ben een open boek, van buiten is meteen duidelijk wat ik leuk vind.’
Heb je een favoriet kledingstuk? ‘Mijn leren jack met overal zilveren spikes. Daar krijg ik ook de meeste complimenten op. Ik heb het gekocht bij een Amerikaanse webshop die het op maat maakt, dus daar moest ik wel even voor sparen. De zanger van Motion Survival had precies zo’n jack, en dat vond ik heel vet.’
Ben je altijd vrij geweest in het uiten van jezelf door kleding? ‘Zeker niet. Ik was onzichtbaar op de middelbare school en wilde niet opvallen, het bleef bij een bandshirt met een spijkerbroek en een zwart vest eroverheen. Met studeren ben ik daaruit gekropen. Ik denk niet dat dat aan de plek lag, maar eerder aan mezelf als persoon: ik ben gewoon comfortabeler met wie ik ben geworden.’
Wat vond je omgeving daarvan? ‘Het is best geleidelijk gegaan. Ik woon bij mijn ouders, dus die hebben me langzaam zien veranderen. In mijn omgeving is het dubbel: in een dorp word ik vaker aangestaard, in de stad veel minder. Op straat ben ik toevallig twee keer aangesproken als lesbienne, daar kon ik wel om lachen. Als het een compliment is, bedank ik mensen; is het iets anders, dan lach ik het weg en loop ik door.’
Wat is een kledingstuk dat veel betekenis voor je heeft? ‘Een van mijn eerste shirts van de middelbare school, ook van Motion Survival. Daar begon mijn zoektocht naar mijn kledingstijl. Inmiddels heb ik de mouwen eraf geknipt, iets wat ik steeds vaker doe bij mijn kleding. Ik draag liever geknipte shirts dan tanktops: tanktops zijn chill, maar shirts staan beter.
Helpt kleding jou om door dingen heen te komen? Dat denk ik wel, ja. In het verleden heb ik last gehad van depressieve gevoelens, en nu zit ik in een neurodiverse zoektocht: ik vermoed dat ik autisme heb. In die zoektocht helpt kleding me, doordat het me als het ware forceert om meer van mezelf te laten zien. Ik heb me zo lang onzichtbaar gevoeld, en dat wil ik niet meer. Door me zo te kleden, heb ik er ook meer gesprekken over. Net als nu met jou, dit is zo al een makkelijk gesprek.
Wat wil je meegeven aan studenten die hier wel moeite mee hebben? Door me zo te kleden heb ik veel meer gesprekken met mensen, en voel ik me vrijer en meer mezelf. Als mensen zo bang van mij worden, zijn het toch niet mijn mensen. Vind je het lastig om zo de deur uit te gaan? Neem de kleding dan gewoon mee in je tas en trek het ergens anders aan, dat kan al helpen. Wat je ook doet, je mag er zijn, en het mag je helpen je beter te voelen.
