Tot en met 26 mei 2014 mogen studenten en medewerkers stemmen op kandidaten voor de Hogeschoolraad van de HU. Wie gebruikt die kans? En vooral: waarom niet?
Nathalie van Dommelen (19 jaar), student optometrie aan de faculteit Gezondheidszorg
Ga je stemmen? 'Nee, eerlijk gezegd weet ik er niet veel vanaf. Ik denk dat het belangrijk is, maar voor veel studenten is het heel erg vaag. Uit de e-mail blijkt niet echt wat ze voor je doen en waarom je zou moeten stemmen. En als ik zou willen stemmen, zou ik niet weten op wie.'
Ahsen Dagàn (18 jaar), student optometrie en Rumeysa Sönmez (21 jaar), student optometrie en orthoptie, faculteit Gezondheidszorg
Gaan jullie stemmen? Rumeysa: 'Nee, eigenlijk heb ik geen idee wat de medezeggenschapsraad is en op wat of wie je kunt stemmen.' Ahsen: 'De mailtjes daarover heb ik verwijderd. Ik zou niet weten op wie ik moet stemmen en wat zij voor ons kunnen doen.' Rumeysa: 'Het is nogal vaag, de mailtjes die ik krijg lijken eerlijk gezegd net spam.'
Bas van Breda, student international marketing management aan de faculteit Economie en Management
Ga je stemmen? 'Nee, dit jaar niet meer. Ik zit nu in mijn laatste jaar en voor mij heeft het dus niet meer zoveel zin. Ik heb trouwens wel gestemd in de voorgaande jaren, op Gerrit Kroes. Hij zat in mijn klas en hij vroeg of ik op hem wilde stemmen. Eerlijk gezegd denk ik dat het voor de meeste studenten een ver-van-je-bed-show is. In de voorgaande jaren heb ik dus wel gestemd, maar daarna heb ik er niets meer van gemerkt of gehoord.'
Jeroen van Ewijk (23 jaar), student digitale media en communicatie aan de faculteit Communicatie en Journalistiek
Ga je stemmen? 'Nee ik ben bijna klaar met studeren dus voor mij heeft het geen zin meer. Ik hoop echt dat het werkt en dat het zin heeft, maar eerlijk gezegd denk ik dat het alleen op de lange termijn werkt. Voor mij werkt het dus niet meer.'
Wel stemmen? Meer informatie op www.verkiezingen.hu.nl (inloggen verplicht). Stemmen kan opwww.hu.wiekiesjijor.nl.
Als voorzitter van medezeggenschapsverenging MUST, vind ik het erg jammer om dit te lezen. Twee reacties hierboven geven aan dat studenten niet echt weten wat de medezeggenschap doet, wat zij voor hen betekent en kan betekenen. De medezeggenschap is essentieel voor iedere student, omdat zij de onderwijskwaliteit controleert. Daarnaast kan een niet of slecht functionerende opleidingscommissie grote gevolgen hebben voor de accreditatie van een opleiding.
De twee laatste reacties zijn van studenten die aangeven dat ze bijna klaar zijn met studeren en het voor hun niet veel zin meer heeft om te stemmen. Echter is het de taak van de medezeggenschap dat de onderwijskwaliteit gewaarborgd blijft. Als die kwaliteit daalt, daalt ook de waarde van een diploma. Juist voor de studenten die op het punt staan om af te studeren, is een diploma met meer waarde dan een vergelijkbaar diploma van een andere instelling enorm veel waard.
De studenten die zijn geïnterviewd zou ik willen uitdagen om met mij het gesprek aan te gaan. Medezeggenschap werkt veelal op de achtergrond en is dus weinig zichtbaar. Graag probeer ik uit te leggen wat de waarde is van medezeggenschap voor iedere student.
Zo, de medezeggenschap spreekt en de student luistert, was het maar eens andersom…
1) De STUDENT volgt onderwijs en daarom zegt de STUDENT iets over de kwaliteit van het onderwijs, niet de medezeggenschap. De student kan dit VIA de medezeggenschap doen, maar blijkbaar laten studenten zich niet zomaar organiseren. Gelukkig maar.
2) Accreditatie?! “Als geloofwaardig erkennen” volgens Wikipedia, moest ’t opzoeken. Dus als een opleidingscommissie niet werkt, mag een opleiding niet als geloofwaardig erkent worden? Volgens mij begint goed onderwijs bij de gepassioneerde DOCENT en een gemotiveerde STUDENT. En die wisselwerking, die resulteert in kwaliteit.
3) Is ’t niet eens tijd dat de medezeggenschap wordt ‘geaccrediteerd’. En dat de voorzitter inziet dat medezeggenschap GEEN doel op zich is. Goed onderwijs en onderzoek, dat is ’t doel. Klaarstomen voor de praktijk. Onderdeel worden van de maatschappij en met al die afgestudeerde studenten van alle niveaus de maatschappij van de toekomst vormgeven.
Ik zou de voorzitter willen aanraden om eerst bij zichzelf te gaan bedenken WAAROM studenten niet gemotiveerd zijn. Als 70% van de HU zich niet interesseert in de medezeggenschap, er hoofdpijn van krijgt en gewoon heel goed onderwijs wil volgen, moet je dan van een schande spreken? Iedereen heeft een gelijke kans gehad om te gaan stemmen.
Als medezeggenschap echt de kwaliteit van het onderwijs controleert, kan het niet zo zijn dat het ‘op de achtergrond werkt’. Of is al het onderwijs op de HU ‘zo weinig zichtbaar’. De ‘medezeggenschap’ moet terug de collegezalen en lokalen in en de vergaderkamers uit. En in gesprek gaan. Luisteren naar studenten, docenten, cateraars, schoonmakers, ict’ers, receptionisten. En dan op de laatste plaats naar een College van Bestuur. Om vervolgens terug te gaan naar die receptionisten, ict’ers, schoonmakers, cateraars, docenten en studenten om een brug te zijn naar beter onderwijs. En stop met al die raadjes en commissietjes. Luisteren, delen, verbeteren.
Wat ik vooral bijzonder vind is dat er op alle faculteiten flink gepromoot is door kandidaten voor de HSR, behalve op de FE. We hebben een enkele kandidaat gezien.
Begrijp mij niet verkeerd, want op de FE heb ik de hele week mensen ingezet om van 12.00 tot 20.00 medewerkers en studenten te laten stemmen. Jammer vind ik wel dat er geen promotiemateriaal binnen de school, de netpresenters of SharePoint zijn gebruikt. Ik kan goed verdedigen waarom mensen op de hogeschoolraad zouden moeten stemmen, maar voor wie is een ander verhaal. Als er bij het stemmen dan ook geen tekst of foto beschikbaar is, stemmen studenten niet. Heel jammer!
Beste Harm,
Wat tof dat jij wél reageert!
Ik moet toegeven dat je hier de vinger precies op de zere plek legt. Ik ben het namelijk volkomen met je eens dat medezeggenschap geen doel op zich is. Het is in mijn ogen namelijk een middel om je zowel als student als docent je in te zetten voor beter onderwijs. Ook dragen mijn taken in de medezeggenschap (en ik zie dit ook om mij heen) bij aan het succesvol klaarstomen van studenten voor de maatschappij. Ook daar is het dus een goed middel voor.
Wel vraag ik me af waarom je van mening bent dat studenten zich ‘gelukkig maar’ niet zomaar laten organiseren. In mijn ogen doe je hiermee groot te kort aan de tientallen studie- en studentenverenigingen aan de HU, laat staan Utrecht…
Een goede wisselwerking tussen een gepassioneerde docent en gemotiveerde student zijn ook de basis voor kwalitatief goed onderwijs. Helaas staat er vaak heel veel beleid die passie en motivatie in de weg. Ik ben van mening dat dat voorkomen kan worden door opleidingscommisssies, faculteitsraden en de hogeschoolraad, die daar een goed filter voor vormen doordat zij kritisch naar die plannen kijken. Het is niet per definitie zo dat een opleiding geen accreditatie verleend krijgt als een opleidingscommissie niet goed functioneert, maar het is wel bij de wet verplicht om er een te hebben. Het weegt dus zeker mee. Ik wil je dan ook zeker wijzen op het artikel dat nu ook op deze site vermeld is: Medezeggenschap niet op orde? Dan geen accreditatie
Als student zit ik iedere dag in de klas en zoek ik naar de knelpunten in het onderwijs, zowel dat van mijzelf als dat van anderen. De respons is vaak ongeïnteresseerd en lacherig. Ik heb bij mijzelf nagedacht waarom studenten niet gemotiveerd zijn, maar het antwoord hierop kan ik niet vinden. Zelf haal ik mijn motivatie uit het feit dat ik het beste onderwijs wil. Ik zie echter een hoop dingen misgaan, waardoor ik juist de medezeggenschap ben ingegaan.
Voor mij is het namelijk een manier om te verbeteren wat in mijn ogen niet goed is. In plaats van alleen roepen dat het anders kan, doe ik ook echt iets om het te veranderen.
Dagelijks probeer ik een luisterend oor te zijn, zet ik mijzelf in voor beter onderwijs voor iedereen. probeer ik terugkoppeling te geven op hoe input vanuit studenten wordt verwerkt in plannen van de HU. Hoongelach en schouderophalen is wat er meestal terugkomt…
Dáárom ben ik voorzitter geworden van de medezeggenschapsvereniging. Zodat ik onze leden kan helpen motiveren, ondanks dat, zich te blijven inzetten voor beter onderwijs voor iedereen!
Ook jou Harm, wil ik graag eens uitnodigen voor een kop koffie. Graag luister ik naar je en wil ik ook van jou horen wat er anders en beter kan, maar vooral hoe jij dat voor je ziet.