Onze hoofdredacteur vertelt geregeld iets over journalistieke dilemma’s bij Trajectum. Opmerkingen of suggesties voor onderwerpen? Mail hem op trajectum@hu.nl
Mag mijn foto eraf? Het is de tijd van het jaar: aan het begin van het studiejaar druppelen de verzoekjes tot het verwijderen van naam of foto weer binnen. Of we maar even een verhaal van de website willen halen. Soms zonder toelichting of heel summier: ‘Slecht voor mijn carrière’, of iets van die strekking.
Het antwoord op die verzoeken is meestal duidelijk: Nee, dat doen we niet.
We houden ons journalistieke archief graag intact. Wat vandaag misschien een onbeduidend interviewtje met een student lijkt, kan over tien of twintig jaar een aardig tijdsbeeld blijken. Een verhaal uit pakweg 2012 of eerder vertelt iets over studenten, de hogeschool en de tijd waarin het verhaal werd opgetekend. Zoiets gooi je niet zomaar weg omdat iemand er later liever niet meer aan herinnerd wordt.
En ja, we leggen dat ook uit aan mensen die inmiddels een baan hebben en bevreesd zijn dat een oude foto of uitspraak een toekomstige werkgever afschrikt. Er staat een datum boven zo’n verhaal. Mensen hebben een verleden. Dat hoort bij een archief.
In ons antwoord verwijzen we naar wetgeving en andere collega-hogeronderwijsmedia die vergelijkbare regels hanteren en dat goed onderbouwen. Ja, de Algemene Verordening Gegevensbescherming kennen we, maar ook de journalistieke exceptie erin en we volgen de uitspraken van de Raad voor de Journalistiek. Het belang van een publiek archief hebben we niet zelf bedacht, dat staat in die regels uitgelegd.
En dus blijft het antwoord doorgaans een vriendelijk ‘Nee, we verwijderen het verhaal niet.’ En bij vragen mogen ze altijd bellen.
Meestal bellen ze niet. Maar deze keer dus wel. Het ging helemaal niet over haar carrière, ook al had ze dat geschreven in haar eerste verzoek. In een interview van veertien jaar geleden had ze iets gezegd over haar afkeer van een dictator in West-Azie. Het ging verder over haar studentenleven en hoe ze in Utrecht terecht was gekomen. Geen verhaal waarvan we konden voorzien dat het haar jaren later in de problemen zou brengen.
Dat was inmiddels wel gebeurd. Ze werd bedreigd. En niet alleen zij: ook familieleden in het land van herkomst kregen ermee te maken.
Dan verandert de afweging. Want ons journalistiek archief is belangrijk, maar geen doel op zich. Soms kan een oud artikel onverwacht een risico voor iemand worden. Dan is het maar goed ook dat iemand het ons laat weten. Dus hebben we het verhaal offline gehaald.
Niet omdat het niet meer past bij je baan of omdat een oude foto niet meer flatterend is. Dan blijven we keihard. Maar soms is nee niet het definitieve antwoord.
