Yara (22) is onlangs afgestudeerd aan de School voor Journalistiek aan de HU. Ze schrijft columns voor Trajectum.
Mijn vriend tuurt niet naar binnen bij huizen waar hij langsloopt. Het is een niet-tuurder. Dat snap ik niet. Ik doe namelijk niks liever.
Even kijken of de buurvrouw weer naar Shownieuws aan het kijken is, zwaaien naar de buurman met zijn pasgeboren baby of simpelweg kijken of ik de inrichting anders had gedaan.
Ik vind dat gezellig, maar mijn vriend vindt het onbeleefd. Eigenlijk kan het hem sowieso niet echt boeien wat er achter het raam afspeelt.
Na een kleine steekproef onder mijn kennissen geloof ik dat de wel-tuurders in deze battle de rare zijn. En eigenlijk vind ik dat zorgelijk.
Waarom kijkt niemand bij elkaar naar binnen? Waarom is niemand geïnteresseerd? En waarom is het de nieuwe norm om zo min mogelijk contact te zoeken met elkaar?
Wie wél eens naar binnen tuurt, ziet steeds vaker dat mensen manieren vinden om hun huis af te schermen van de buitenwereld. Half doorzichtige gordijnen, een luxaflex die nog maar nét zonlicht doorlaat en (de nieuwste variant) plisségordijnen. Die je precies zo kunt verstellen dat je nooit oogcontact hoeft te maken met mensen op straat.
Het is de interieurversie van vijandige architectuur.
Natuurlijk is vijandige architectuur veel agressiever. Maar beide komen voort uit dezelfde problematische cultuur: zo min mogelijk naar elkaar omkijken, lekker langs elkaar heen leven en elkaar vooral niet in de weg zitten. De paden moeten niet kruisen. Niet op een bankje, niet bij de supermarkt en het liefst ook niet in de wijk.
Het is doodzonde.
Talkshows, campagnes en de politiek proberen de samenleving met man en macht te overtuigen om meer naar elkaar om te kijken, terwijl het schijnbaar al onbeleefd is om even te kijken of je buuf op de bank zit als je langsloopt.
Sterker nog: het boeit mensen niet of de buuf er zit.
Daarmee wil ik niet zeggen dat de niet-tuurders niet om hun buren geven, of dat we nu met z’n allen elkaar kapot moeten staren. Maar please, doe eens je gordijnen open en zwaai een keertje.
