Gisteren een interview gelezen in Het Parool met Ron Oostdam, lector van het Kenniscentrum Onderwijs en Opvoeding van de Hogeschool van Amsterdam. Ik ben het zo eens met hem. "De Citotoets is een volgsysteem, niet een achtervolgsysteem waar leerlingen nog lang last van kunnen hebben." Het vervelende is dat sommigen, waaronder ik zelf, het al jaren roepen, maar beleidsmakers denderen maar door. Al in een eerdere blog schreef ik dat onderwijs herhalen is. Daarom nog maar een aantal zinnen uit het interview.
Streven naar betere prestaties is goed, maar het onderwijs is ook voor socialisering en persoonlijkheidsvorming van kinderen. Dat verdwijnt naar de achtergrond, omdat dit nu eenmaal minder meetbaar is dan een bepaald rekenniveau, aldus Oostdam. "De nadruk moet liggen op competenties en niet alleen maar op toetsresultaten. Op dit laatste worden scholen beoordeeld. Terwijl de kwaliteit van een school in een achterstandswijk beter kan zijn dan een school met hoge toetsresultaten uit een buurt, waar het opleidingsniveau van de ouders hoog is."
Het is in het mbo en het hbo niet veel anders. Ook daar wordt zo veel aandacht aan het presteren voor toetsen besteed, met vaak bijbehorende bureaucratie, waardoor andere zaken blijven liggen. Geef goede leerkrachten de ruimte en vertrouwen (een beetje extra geld mag ook).
Couldn’t agree more! En bedenk ook hoe wij b.v. in de propedeuse selecteren: bij het halen van 45 EC of meer mag je je opleiding vervolgen. Waar en hoe nemen wij eigenschappen als motivatie en professionele werkhouding mee bij het beoordelen of studenten hun studie mogen vervolgen na het eerste jaar c.q. door mogen gaan naar de hoofdfase??
De juiste motivatie en discipline zijn soms belangrijker dan een hoog IQ (dank voor je reactie).