Yara (22) is onlangs afgestudeerd aan de School voor Journalistiek aan de HU. Ze schrijft columns voor Trajectum.
Ik studeer nu een halfjaar aan de Erasmus Universiteit. Mijn eerste tentamenweek heb ik achter de rug, ik heb een hoop geleerd, nieuwe vrienden gemaakt, bla bla bla. Maar bovenal: ik hoor al een halfjaar geen cursistengrapjes meer.
Cursistengrapjes zijn flauwe grappen van een select groepje studenten dat het verschil tussen hbo-studenten en uni-studenten graag nog eens benadrukt. Op het hbo volg je immers een cursus, geen studie. Zij doen wél een belangrijke studie. Vandaar hun treffende gevoel voor humor.
Ze maken van die naar-beneden-pisgrappen die me eigenlijk weinig doen, maar waarvan het toch lekker is om er na vier jaar vanaf te zijn.
Nu ik me al een halfjaar op het terrein van de vijand begeef, kan ik concluderen: zo verschillend zijn het hbo en de universiteit helemaal niet.
Beide hebben een grote campus, onnodig ingewikkelde websites, rookzones waar niemand zich aan houdt en een veel te drukke Spar.
Hier en daar zie je wat verschillen. Zo herkennen hbo-docenten hun studenten op de gang en drinken ze gerust een biertje met ze. De statelijkheid van de universiteit zorgt er daarentegen voor dat haar docenten verstand hebben van hun vak. En niet – zoals op het hbo nog weleens gebeurt – random freelancers zijn die even niks beters te doen hadden.
Ze proberen vooral op elkaar te lijken. De hogeschool gooit voor het idee af en toe een hoorcollege of tentamen in de mix. En de universiteit realiseert zich steeds meer dat studenten vaker komen opdagen als je ze eens in de zoveel tijd in de ogen kijkt.
Het voelt vooral anders. Ik voel me – ook al wil ik dat niet toegeven – trotser om te zeggen dat ik aan de uni studeer. En dat terwijl ik nu al vrij zeker weet dat het hbo mij meer heeft geleerd dan de uni zal doen. Dus voor alle grappenmakers, de groeten.
