Onderwijsvernieling (?)

Ik voel me verscheurd tussen mijn collega’s en mijn vriend. Had ik me eerder en beter moeten laten horen? Of doe ik het nu?

De maandelijkse column van Remko van Broekhoven, docent journalistiek. Ditmaal over de nieuwe propedeuse bij de School voor Journalistiek (SvJ).  

Soms doen mensen die je reuzeaardig vindt, dingen die je rampzalig vindt. Zo initieerden afgelopen jaar enkele collega’s die ik ken als integer en capabel een vernieuwing van de SvJ-propedeuse waar ik grote twijfels bij had. Ik zou zeggen: reageer op populisme, nepnieuws en moordende mediaconcurrentie met onderwijs in de beste traditie van vijftig jaar School voor Journalistiek… veel keuzevrijheid voor kleine groepen studenten die zowel vaardigheden als sterk verdiepende kennis meekrijgen. Zij zeiden: laat ze allemaal vijf maanden lang een hyperlocal maken; zet ze aan het werk in grotere groepen (van 24 naar 28); en beperk ieder kennis-vak tot drie lessen per periode, zonder tentamens en gericht op ‘integrale opdrachten’.

Toch was ik bereid er het beste van te maken, zoals zo vaak tevoren wanneer weer eens een onderwijsontwikkeling werd ‘uitgerold’. Maar toen ik les begon te geven aan drie eerstejaarsgroepen, schrok ik me rot. Het was veel erger dan ik had gedacht. Dat lokalen te klein bleken; de apparatuur vaker niet dan wel functioneerde; of ik in drie weken op tien verschillende plekken lesgaf: noem het kinderziekten. Schokkender vond ik de massale demotivatie onder de studenten, geconfronteerd met onderwijs dat doorgaans geïmproviseerd leek omdat het in no time was ingevoerd. Ze klaagden over vage informatie, haperende begeleiding en maandenlange focus op de gemeente Houten, Woerden of Gouda. Ze misten aansprekende nationale of internationale stof, ze misten zelfs tentamens.

Een vriend van me die zelf op de SvJ heeft gestudeerd en wiens dochter uit onze propedeuse stapte, vertelde dat in haar groep na twee maanden al tien studenten wilden stoppen. Ik vroeg cijfers over studie-uitval op: daaruit bleek dat ruim drie keer zoveel eerstejaars als vorig jaar hun studie hadden gestaakt. De leegloop in mijn groepen bevestigde dit beeld. Woedend schreef mijn vriend aan onze directeur: ‘In juridische én morele termen hebben we het simpelweg over wanprestatie. Of zegt u: Experiment geslaagd, proefkonijn overleden?’

En ik voel me verscheurd tussen mijn collega’s en mijn vriend. Had ik me eerder en beter moeten laten horen? Of doe ik het nu, voordat we beginnen aan ons volgende experiment?

Reageer!
Deel via...
 

6 reacties

Het is niet meer mogelijk om te reageren

  1. Goed artikel om te lezen. De redenen waarom ik gestopt ben worden hier precies in genoemd! Zo jammer, zo zonde!

  2. Helder stuk dat precies verwoord waar mijn dochter (1e jaars studente) mee worstelt. De manier waarop dit jaar is vormgegeven, lijkt misschien op papier een goed plan. In de uitwerking mist het echter het doel. Dat is natuurlijk allemaal aan te passen, maar voor diegenen die nu het 1e jaar doen , is het kwaad natuurlijk al geschied. Ik ben benieuwd hoe de HU dit gaat oppakken en bijstuurt. Want dat lijkt me nu de noodzakelijke actie om de motivatie te stimuleren.

  3. Is journalistiek niet gewoon feiten op een rijtje ztten en concusies trekken? Ga aan t werk HU met je 1e jaars niet volgend jaar maar NU. Want een goede naam en reputatie zijn met 1 goed artikel zo weg..

  4. Ook wij zitten met een ongemotiveerde teleurgestelde zoon en herkennen zijn verhalen in het stuk. We proberen hem er doorheen te trekken maar de kans is groot dat hij straks onvoldoende heeft bereikt om door te gaan naar het tweede jaar, een studieschuld heeft op opgebouwd en geen idee heeft wat hij verder moet….en wij ook niet .

  5. Goed stuk van Remco, maar helaas is het niet alleen de opleiding die er een puinhoop van maakt: de directeur van de FCJ is volstrekt incapabel, evenals de begeleiding vanuit de centrale dienst. De vele vele vele managementlagen die enorm in de weg zitten en lopen maakt het dat er van verbeterprocessen amper sprake is of kan zijn.
    Daarnaast ligt er een lijvig FNV rapport ergens in een bureaula waar de strekking ook bepaald niet misselijk van is: jarenlange bezuinigingen en mensen wegsturen met vaststellingsovereenkomsten heeft het een nagenoeg dode organisatie gemaakt. Zo u wilt een uitbehandelde patient, die nog in leven wordt gehouden door tal van administratieve noodverbanden.
    Kortom, zowel binnen de opleiding als vanuit de centrale dienst is het trekken aan een dood paard. En waar moet een mens dan beginnen? Knappe jongen of dame die het tijd weet te keren… Het is jammer voor de werknemers die wel met hart en ziel er iets van proberen te maken.

    Feitelijk is er maar 1 logisch verbetertraject: directeur FCJ en van HU diensten weg, daarna tal van managementlagen waar ook alleen maar drab huist en dan weer opnieuw gaan bouwen en de mensen op de werkvloer het vertrouwen teruggeven.

    Groet,

    Lukas Boutens

  6. Beste Remko,

    Zittend op de bank raakte ik beetje verdwaald op het internet wat vaak leidt tot betere info & mindflow dan wat er op de tv, die ook aanstaat, op dat moment mij aangeboden wordt. Het is ook voor de zoeelste keer het verhaal over jawel : “de roos van leary” ( deze is gewoon snel te downloaden via google afbeeldingen ) Jij, Remko bent een democraat, d.w.z. dat jij mensen middelen, structuur goed kan toepassen. Jouw collega’s en je organisatie zijn anarchistisch. Deze anarchisten werken dus met een asociale omgekeerde bewijslast. Jij als waarschijnlijk enige democraat delft dan het onderspit. Anarchisten zijn helemaal niet gevoelig voor de feedback dat de leerlingen anarchistisch weglopen want dat is het resultaat, chaos wat anarchisten bewerkstelligen. Het asociale van een anarchistische HBO opleiding is dat het dan jawel altijd een paar jaar nodig heeft voordat ze wel tot zelfreflectie komen. Erg dapper van je Remko dat je trouw blijft aan je zelf en idd beter opzoek kan gaan naar een werkomgeving die juist wel democratisch is. stel je eens voor dat er een HBO opleiding journalistiek is die leerlingen leert wel zaken te verifiëren en van 2 kanten te bekijken 🙂 ( groet van een democraat )