Ze leveren belangrijk werk, maar blijven grotendeels onder de radar: de medezeggenschappers van de Kenniscentra. Wat gebeurt er eigenlijk in de zogeheten Kenniscentraraad? Elsemarijn Ippel: ‘We willen signalen uit de achterban ophalen.’
Wie over de gangen van de Hogeschool Utrecht loopt, ziet vooral studenten met oortjes in en docenten met haast. Maar daartussen beweegt nog een derde groep bijna geruisloos mee: onderzoekers. Ze werken in kenniscentra en zijn bezig met praktijkgericht onderzoek. Ook zij hebben een stem in hoe hun werk georganiseerd wordt. Althans, in theorie. Want wie kent de Kenniscentraraad nou eigenlijk?
‘Gebeurt erg veel’
Elsemarijn Ippel wel. Zij is onderzoeker bij het kenniscentrum Leren & Innoveren, werkt als onderzoeker bij het lectoraat Werken in Onderwijs en geeft les bij de Master Educational Needs. Sinds september 2024 is ze lid van de Kenniscentraraad. Een raad die meepraat over de koers van alle kenniscentra en gesprekken voeren met directeuren, maar die volgens Ippel opvallend weinig bekendheid geniet. ‘Dat is zonde,’ zegt ze. ‘Want hier gebeurt erg veel.’
De HU telt 42 lectoraten, verdeeld over vier kenniscentra. Elk kenniscentrum heeft een lid in de Kenniscentraraad, die bestaat uit zes personen. Ippel is daar één van. Ze loopt al sinds 2023 rond op de HU en in 2024 in het medezeggenschapsorgaan dat onderzoekers vertegenwoordigt.
Weinig animo
Nieuwsgierigheid trok haar in eerste instantie richting de raad. ‘Ik merkte dat ik eigenlijk niets wist van wat er achter de schermen van de HU gebeurt,’ vertelt ze. ‘Waarom gaan dingen zoals ze gaan? Wie beslist daarover?’ Op zoek naar antwoorden klopte ze aan bij een collega, die haar wees op de Kenniscentraraad. En zo rolde ze erin.
Want verkiezingen bleven uit. Net als bij de Hogeschoolraad en de instituutsraden worden de leden van de Kenniscentraraad normaliter gekozen. Maar in 2024 was de animo onder onderzoekers beperkt. Er waren precies evenveel kandidaten als beschikbare plekken. Verkiezingen waren daarmee overbodig en Ippel schoof zonder stemronde of campagne aan.
Even wennen
Een zachte landing was het niet meteen . ‘Het is best formeel. Denk aan vaste procedures, instemmingsverzoeken, beleidsstukken en een strakke agenda,’ zegt ze. ‘Dat is anders dan ik gewend ben in mijn lectoraat.’
Toch bleek de raad al snel meer dan een vergadertafel vol protocollen. ‘Het klinkt misschien saai, maar ik begrijp nu beter hoe de besluitvorming aan de HU verloopt.’
‘En ik kreeg een inkijkje in hoe andere kenniscentra werken,’ vertelt ze. ‘Het ene kenniscentrum heeft meer inkomsten uit fondsen en het andere kenniscentrum weer meer uit onderwijs.’
Serieuze gesprekspartner
En zo veranderde haar nieuwsgierigheid snel in betrokkenheid. Want de raad is er niet alleen om te luisteren. ‘Ik vind het belangrijk dat onderzoekers gehoord worden,’ vertelt Ippel. Ze noemt de werkdrukplannen van kenniscentra als voorbeeld. ‘Die krijgen wij te zien en dan kijken we: hoe verhouden die zich tot de praktijk? Klopt het beeld wel?’
Invloed heeft de raad zeker. De leden hebben namelijk instemmingsrecht op verschillende dossiers zoals managementplannen, adviesaanvragen voor nieuwe lectoren en het lectoratenplan. Toch hebben ze in Ippels periode nog nooit een voorstel afgewezen. Volgens haar zit de kracht van de raad dan ook niet in het harde ‘ja’ of ‘nee’. ‘Het gaat veel meer om het gesprek. Om feedback geven en een serieuze gesprekspartner zijn voor kenniscentrumdirecteuren.’
Weinig onderzoekers kennen de raad
En juist dat gesprek blijft vaak uit, simpelweg omdat weinig mensen weten dat de raad bestaat. ‘Weet ons te vinden,’ zegt Ippel met een lach. ‘Hopelijk helpt dit interview daarbij.’ Want die zichtbaarheid is cruciaal, benadrukt ze.
‘We willen signalen uit de achterban ophalen. Bijvoorbeeld hoe men de werkdruk ervaart, of waar onderwijs en onderzoek elkaar kunnen versterken. Dan moeten mensen wel weten waar ze terechtkunnen.’ De raad probeert zichzelf daarom meer onder de aandacht te brengen, met nieuwsbrieven, een eigen plek op intranet en posters in de gebouwen.
Binnenkort kandidaatstelling
Binnenkort loopt Ippels termijn af, maar vertrekken is ze nog niet van plan. ‘Als het aan mij ligt, doe ik gewoon weer mee.’ Vanaf 23 februari kunnen studenten en medewerkers zich (opnieuw) kandidaat stellen voor een medezeggenschapsraad, waaronder de Kenniscentraraad.
Twijfelaars wil ze geruststellen. ‘In het begin is het even doorzetten. Al die afkortingen, zoals BAC (Benoemings-advies Commissie), BRB (Bestuurs- en beheersreglement), MZO (medezeggenschapsoverleg). ’ Als medewerker krijg je twee uur per week om raadstaken te doen en eens per drie weken is er overleg. ‘Soms is dat krap, vooral als je een heel managementplan moet doorspitten. Maar ik haal er veel plezier uit. Het is een fijne afwisseling met mijn werk als onderzoeker en docent.’
Ippel woont samen met haar vriend in Amsterdam. Ze heeft een achtergrond als pedagogisch medewerker en docent Social Work.
