Er zijn betere weken om HU-docent te zijn, zegt columnist Ernst-Jan Hamel. Hoe reageer je op de lage scores van de HU in de rankings van de Keuzegids en Elsevier?
Ik kreeg in de eerste oktoberweek de nodige opmerkingen en berichten naar mijn hoofd geslingerd over de slechte score van de HU in de jaarlijkse rankings van Elsevier en de Keuzegids. Het varieerde van ‘heb je dit al gelezen?’ tot ‘jeetje joh’ en ‘lekker bezig Hamel!’. En dan waren er ook mensen die alleen een linkje naar een nieuwsartikel als deze naar me Whatsappen. Zonder vraag of opmerking erbij. Wat moet ik daar nou mee?
U snapt: er zijn betere weken om HU-docent te zijn. Wat zijn je opties bij zulk slecht nieuws? Je kunt op sommige berichten gewoonweg niet reageren. Heb ik in een paar gevallen gedaan. Enorm zwaktebod natuurlijk. En niet zo aardig (sorry vrienden!). Je kunt je ervan afmaken met een grapje. ‘Wij bij de HU zijn bad ass motherfuckers!’, appte ik naar een vriend. Heel succesvol om een chatgesprek een andere wending te geven. Andere optie: ‘Ach ja, de Keuzegids is ook maar een mening.’ Met een knipoogsmiley erbij natuurlijk.
Je kunt ook in discussie gaan. Toegeven dat de HU het dan wel slecht doet, maar dat jouw opleiding toch wel lekker boven Inholland en de Hogeschool van Amsterdam staat. Of zoals in het geval van mijn opleiding Journalistiek: terugkaatsen dat je flink beter scoort dan vorig jaar. We hebben de weg naar boven gevonden! Al zijn we nog steeds de zwakste journalistiekopleiding van Nederland. Maar dat hoef je in zo’n discussie natuurlijk niet te vermelden.
Wat ik niet zou doen, is een semantische discussie gaan voeren over de laatste plek van de HU op de ranglijst. ‘Het is absoluut niet zo dat wij de slechtste hogeschool zijn’, zegt een HU-woordvoerder tegen RTV Utrecht. ‘Alle hogescholen krijgen een voldoende, wij hebben de laagste voldoende.’ Dat is een beetje alsof NAC (laatste plek in de Eredivisie) gaat lopen verkondigen dat alles op rolletjes loopt.
Er is een oud spreekwoord dat zegt ‘wie geschoren wordt, moet stilzitten’. Dat lijkt me ook een verstandig motto voor de HU. Laatste geworden? Hoofd buigen, in gesprek gaan met studenten en nog harder je best doen. We zijn gewoon de slechtste. Daar moet je niet omheen gaan draaien.
Het is een kwestie van accepteren dat er gewoon enorm veel beter moet. Natuurlijk is het niet leuk om te horen dat er heel veel zaken gewoon helemaal verkeerd gaan, maar als we die feedback niet terugkrijgen en/of niet serieus nemen zullen we nooit een betere onderwijsinstelling worden. We zijn op dit moment de slechtste: tijd om aan de bak te gaan.
Ik kan me vinden in deze column. Als oud-docent en als begeleider van stagiaires van sociale signatuur, schaam ik me plaatsvervangend over de slechte communicatie met de faculteit, over de rommeligheid, over teksten van beleid, waarin niet een keer het woord student voorkomt etc, etc
HET IS WERKELIJK VERSCHRIKKELIJK EN ERGERLIJK
Tja, het zou toch beter zijn geweest als het budget dat werd vergroot niet naar management en bureaucratie ging, maar naar de docenten zelf.
De HU als organisatie is echt een puinhoop. Ik wil best een keertje met de organisatie in gesprek gaan over wat er allemaal beter kan, want de lijst is LANG! Als student raak je ontzettend snel de weg kwijt waar alle (juiste!) informatie te vinden is; en dat kan – en moet – gewoon beter.
Als de school, naast de docentenenquêtes elke periode, bijvoorbeeld ook een “HU als organisatie” enquête zou rondsturen en met die feedback aan de slag zou gaan (echt naar studenten luisteren!), dan hoeven wij de HU ook niet meer keihard te beoordelen. Totdat er iets structureel verandert binnen de school, zullen wij (studenten) de HU kritisch blijven en eindigt de school volgend jaar weer onderaan. De bal ligt bij jullie, CvB!
Ik kan me als docent erg vinden in bovenstaande commentaren. Waar ging het allemaal fout:
1) Bij de ontvlechting. Een aantal ondersteunende processen (roostering, toetsorganisatie) is veel te ver af komen te staan van de opleidingen waarvoor zij ondersteunend zijn. Met dramatische bureaucratie, fouten en misverstanden tot gevolg.
2) Bij het huisvestingsbeleid. Hoezo alles op één plek? Docenten en studenten zwerven als nomaden tussen de verschillende HU-locaties. Gevolg: verlies aan tijd, slechte communicatie, chagrijn over en weer. Het nieuwe HL15 is veel te krap.
3) In het personeelsbeleid. Het grote HU-falen bij uitstek. Er zijn te weinig docenten in vaste dienst, nieuwere docenten blijven langer in lage salarisschalen zitten in vergelijking met MBO en VO, er zijn veel te weinig uren beschikbaar voor alle docenttaken, de top-down ingevoerde onderwijsvernieuwing (zie ook het stuk van Cees Braas) leidt tot chaos, verloop en uitval van personeel.
4) Bij het idee-fixe dat studenten blij zijn met lestijden tot 19.00 uur ’s avonds. Dat is alleen maar goed voor efficiënt gebouwbeheer en een heel klein groepje deeltijdstudenten, maar is verder ‘de meloen’ in de kelen van studenten en docenten.
5) In alle holle frasen van de HU naar buiten toe. Ik noem: inclusief onderwijs/onbelemmerd studeren (mag onbelemmerd werken ook?). De HU heeft geen enkele centrale voorziening voor studenten met een anderstalige achtergrond. Kijk eens wat andere hogescholen en universiteiten op dat gebied aanbieden en regel dat ook voor de HU. Tot slot onbelemmerd studeren/werken: in Heidelberglaan 15 kan een rolstoeler geen enkele deur zelfstandig openen. En de HU weigert simpelweg om arbo-adviezen die wat meer omhelzen dan een skippybal plaatsen bij een bureau, uit te voeren.
omhelzen = behelzen in bovenstaande zin…:-)
Ik zeg niks…