De grens tussen zelfcompassie en aanstellerij voelt soms flinterdun.
Stel je niet aan. Doe beter je best. Verman je.
Naar de buik, adem naar de buik!
‘Dankjewel dat je er bent. Jij bent echt chill.’
'Wordt dat tweede streepje nou ook roze?'
‘Verwacht niet meteen bliss,’ had mijn therapeut gezegd,
Al snel gaat het weer over bier en verhalen van vroeger
Ik kan toch gewoon studeren? Anderen kunnen het ook.
