Een studie aan de HU, zeven trainingen per week en internationale topsporttoernooien. De Nesta Agasi (26) heeft zijn agenda goed gevuld. Toch loopt voor deze 3×3-basketballer ook niet alles volgens plan.
Vanaf zijn vierde speelde Nesta al basketbal, maar op zijn elfde stopte hij voor Taekwondo. Vier jaar later zag hij toevallig een basketbaltoernooi voorbijkomen en meldde zich aan. ‘De vonk sprong meteen weer over.’ Hij ging steeds serieuzer trainen, sloot zich aan bij een academie en verhuisde zelfs daarna. Hij koos al gauw voor de 3×3-variant.
‘Het teamgevoel bij het 3×3 basketbal trok me aan,’ legt Nesta uit. Toen hij op zijn zeventiende de stap naar professioneel basketbal maakte, merkte hij dat de hiërarchie binnen teams in het “traditionele” basketbal hem niet goed lag. ‘Bij 3×3 staat er geen coach langs de kant die tijdens het spel alles bepaalt. Wij, de spelers, moeten het samen oplossen, en dat is super leuk.’
Bij het traditionele basketbal spelen twee teams van vijf op een heel veld met twee baskets. Bij 3×3 basketbal spelen de teams maar met één basket op half veld. Die twee teams bestaan elk uit drie personen. Elk team heeft ook één wisselspeler. De coaches van de teams mogen zich tijdens de wedstrijd niet bemoeien met de tactiek, spelers en wissels.
Elke 3×3 wedstrijd is 10 minuten lang, of totdat een team 21 punten heeft gescoord. Bij het traditionele spel kun je drie, twee of één punt scoren. Bij de 3×3 variant kunnen de teams maar twee of één punt scoren. Zodra een team heeft gescoord, mag het andere team direct verder spelen. Om punten te mogen scoren moet de bal eerst weer voorbij de tweepuntlijn.
Basketballen in Oranje
‘Een plaats bij het Nederlandse team krijg je niet zomaar,’ vertelt Nesta. ‘Spelers worden tijdens verschillende toernooien gescout door de bondscoach. Hij let op hun spel en of ze binnen het team passen.’
Zelf stroomde hij eerst in bij het jeugdprogramma van oranje. De afgelopen twee jaar deed hij mee bij de senioren. Nesta was eerder al dicht bij een groot resultaat: toen het Nederlandse team goud won bij de olympische spelen in 2024, maakte hij al deel uit van het team, maar was hij reserve en zat niet bij de definitieve selectie.
Een aantal weken geleden was dat succes voor Nesta er dan toch. Het Nederlandse 3×3 team werd tweede op het EK in Antwerpen. ‘Ik zat toen zo vol met adrenaline dat ik niet besefte wat een mooie prestatie we hadden geleverd. Nu ben ik enorm trots.’
Een volle agenda
Basketbal kost Nesta twintig uur per week. ‘Ik train zo’n zeven keer per week, doe krachttrainingen en analyseer de wedstrijden en tegenstanders.’ Ook reist hij naar het buitenland voor internationale toernooien. Zo was hij een week geleden nog in China voor een toernooi. ‘We werden daar al in de groepsfase uitgeschakeld. Wat echt super zonde was,’ vertelt Nesta. ‘We waren dus voor twee keer 10 minuten helemaal naar China gevlogen.’
Zijn studie Human Resource Management (HRM) wil hij dit jaar afronden. Hij is ook nog tien uur per week badmeester bij de Utrechtse zwembaden. ‘Na een training ben ik soms helemaal leeg en heb ik nergens zin meer in, maar als ik dan ga werken, is mijn energie weer op honderd. Vooral zwemles geven aan kinderen geeft me veel energie.’
Nesta maakt iedere week een overzicht van wat hij voor zijn opleiding en trainingen af wil hebben. ‘Ik probeer ook elke nacht minimaal acht uur te slapen. En als het kan ook elke dag een powernap.’ De weekenden houdt hij het liefst vrij om bij te komen.
Verjaardagen en belangrijke momenten mist hij regelmatig. ‘Als ik moet tellen, gaat dat wel richting de honderd.’
‘Ik wist nooit of ik überhaupt wel wilde studeren. Maar door sport en studie te combineren, wil ik ook aan mezelf bewijzen: hé, ik kan dit.’ Zijn eerste twee studiejaren waren extra zwaar. Hij trainde toen al twaalf tot zestien uur per week, werkte ongeveer vijftien uur in het zwembad en had daarnaast nog een HR-bijbaan. ‘Ik weet niet of ik ooit nog zo veel van mezelf kan vragen als toen.’
Twee maanden uitgeschakeld
Het ging mis in januari 2026. Hij bezocht familie van zijn vader in Ghana, ging zwemmen in een waterval en liep een bacteriële infectie op. Vervolgens was hij twee maanden volledig uitgeschakeld.
‘Ik dacht dat ik doodging,’ vertelt hij. Toen hij alleen thuis was, raakte hij bewusteloos. Een paar uur later werd hij wakker op de vloer van zijn appartement.
Het herstel verliep moeizaam. Doordat de bacterie zeldzaam was, was het lastig om in te schatten hoe snel hij beter zou worden. ‘Vanaf mei kon ik weer een volledig toernooi spelen.’
Hij liep studievertraging op, door vermoeidheid en een verminderde concentratie. ‘Ik denk dat het nog drie maanden duurt tot ik helemaal hersteld ben.’
‘De HU kijkt totaal niet om naar topsport’
Juist op momenten dat zijn sport en studie botsen, mist Nesta ondersteuning vanuit de HU, vertelt hij. ‘De hogeschool heeft een topsportregeling, maar die sluit die niet aan op mijn opleiding. De momenten waarop ik mijn tentamen kan herkansen, vallen steeds samen met toernooien in het buitenland.’
Hij zocht contact met docenten en decanen, maar kreeg naar eigen zeggen te horen dat de tentamendata niet konden worden aangepast. ‘Het is iets waar ik mezelf heel erg over heb verbaasd. De opleiding is niet flexibel. Ze kijken totaal niet om naar de topsport.’
Ook de veranderingen binnen de topsportbegeleiding van de HU baren hem zorgen. Waar eerder twee topsportcoördinatoren studenten hielpen, zijn die taken inmiddels verdeeld over meerdere decanen. ‘Ik heb heel veel gehad aan Lenneke en Brigitte. (de-jeu Stel en van Barneveld, de twee oude topsportcoördinatoren, red) Ze regelden een alternatieve sport locatie als die ik die nodig had,’ vertelt Nesta. ‘Ik vind het zorgelijk, ook wel een beetje schandalig dat ze ermee moesten stoppen.’
Zijn diploma opgeven? Nooit. ‘Ik wil ook iets op bouwen voor later. En laten zien aan andere topsporters dat een opleiding combineren met topsport waardevol is, ook als dat extra tijd kost.’
Sport en Human Resource
‘De laatste tijd denk ik er steeds vaker over na hoe ik later sport en werk kan combineren. Het liefst wil ik mijn interesses in sport, mensen en maatschappelijke betrokkenheid samenbrengen, ‘Daarvoor werk ik aan het opzetten van een eigen stichting: NKONIM Ghana.’ Met die stichting wil hij mensen in Ghana helpen, onder meer door sportmogelijkheden aan te bieden en kleding en andere spullen naar het land te sturen. Dat deed hij al langer samen met zijn vader, maar nu die met pensioen is en een deel van het jaar in Ghana woont, wil Nesta zelf het werk voortzetten.
