Al met al is het nu nog onrustiger dan het was.
Maar toen kwam Måneskin op haar stage-adres...
‘Go!’, brult de medewerker en ik trap geestdriftig op het gaspedaal.
Hopelijk is mijn hoofd morgen niet al te zwaar.
Angst overheerst, wat als ik door de mand val?
'Vanaf dat moment kon ik mijn werk echt niet meer goedpraten.'
‘Dat is ook best een grote fout voor een journalist,’ zeg ik grinnikend.
Niet een overduidelijke negatieve opmerking, maar het heeft me nog lang achtervolgd.
Rookmachines, hossende mensen en enkel een rijbewijs als toegang.
Ze had aangifte kunnen doen. Want ze had ingestemd met veilige seks en niet met onveilige seks.
Bewapend met notitieblokje en pen leg ik de dertig meter af naar hun voordeur.
'Om rare vragen te ontwijken verstop ik me op een plek waar weinig mensen komen op dit uur..'
